Πολιτική επικαιρότητα

Μάρτιος 2015 - πολιτική επικαιρότητα.
Τι σημασία εχει ποιο πολιτικό κομμα κυβερνάει την Ελλαδα; Ποιό κυβερνούσε τοσα χρόνια; Οι Έλληνες έχουν ξεχάσει την ιστορία τους... Δεν θυμούνται ποιοί είναι, δεν έχουν ούτε την διάθεση να μάθουν... Κούραση έχει κατακλύσει την ψυχή τους...

Μετά από ατελείωτους πολέμους, διχόνοιες και καταστροφές η Ελληνική περιφάνεια λύγισε... Έπεσε στα γόνατα σκυφτή και βουρκωμένη. Ζήτησε να βρει την ησυχία της. Θα έκανε τα πάντα πλέον για λίγη ειρήνη. Ειρηνη και ησυχια... Μα δεν είναι ανθρώπινο μέσα στα βάσανα καποιος να ζητήσει να ζήσει ήσυχα με λίγο φαγητό, νερό και ένα κεραμυδι πανω από το κεφάλι του;

Κι ομως να που βρέθηκαν οι καλοθελητες να του δωσουν οχι μονο κεραμυδι, μα και μεγαλο σπιτι... Με πολλες ανέσεις, με τηλεοραση και διαδικτυο! Με ηλεκτρικα αξεσουαρ, με γκαραζ για το αυτοκινητο του... Με δυνατοτητα και για 2ο αυτοκινητο, με τηλεφωνικες συσκευες ´εξυπνες και φωτεινες! Πριγκιπας ενιωσε ο άμοιρος και θαμπωθηκε με ολα αυτα!

Και ενιωσε ολα αυτα να τα αγαπαει, να τα κανει μερος της ζωης του και να ποθει συνεχεια ολο και περισσοτερα τετοια καλουδια... Εγινε κατοχος τεχνολογιας, αρχοντας...

Μα κανεις δεν αναρωτηθηκε ... Τι αλλο καμουν αυτοι που τον εκαναν ´πλουσιο ´; Αυτοι που πουλανε αυτα τα υπεροχα αγαθα; Μα ειναι οι ιδιοι που εχουν σβησει την προγονικη μας μνημη. Αυτοι που βαζουν φρενο στις ανασκαφες... Αυτοι που δεν θελουν να διδασκονται οι αρχαιοι Ελληνες φιλοσοφοι στα σχολεια... Αυτοι που δεν επιτρεπουν στον Ελληνα να επικοινωνει με τους προγονους του... Αυτοι που καταστρεφουν τον Ελληνικο πολιτισμο... Αυτοι που μας πουλανε παραμυθια για ινδοευρωπαιους... Αυτοι που ελεγχουν τα ΜΜΕ με τις ψευτικες ειδησεις και τις ατελειωτες εντυπωσιακες διαφημισεις... Μας διδασκουν πως να καταναλωνουμε. Αυτη ειναι η ταυτοτητα που δικαιουσαι να εχεις και περηφανα να διατυμπανιζεις στους γυρω σου: ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ.

Θα σου μαθουν οτι ειμαστε ολοι ισοι. Και μαλιστα ιδιοι. Εχουμε τα ιδια δικαιωματα και θελουμε τα ιδια.

Ο ελεγχομενος καταναλωτης ειναι το καλυτερο σκυλακι του συστηματος.
Κι ετσι οταν στην πολιτεια του Πλατωνος ανεγερθει το τζαμι ολα τα σκυλακια θα νιωσουν ομορφα που επιτελεσαν το δημοκρατικο τους εργο. Ολοι εχουν δικαιωματα....

Εκτος του οτι οι θανατοι ειναι περισσοτεροι απο τις γεννησεις στην Ελλαδα, εχουμε και την ελευθερη εισοδο μεταναστων... Ανταλλαγη πληθυσμων και εξοδος των Ελληνων για δουλεια στο εξωτερικο... Ολοι εχουν δικαιωματα...
Ολοι;

Ο άνθρωπος...

 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο άνθρωπος....
Ένα ον που ζει κυριολεκτικά και μεταφορικά στον κόσμο του... Αν ψάξεις θα βρεις ότι εμείς οι άνθρωποι ειμαστε απειροελάχιστοι. Κόκκος άμμου πάνω στον πλανήτη μας, μα και αυτός ο πλανήτης μας η γη, κόκκος αμμου μέσα στο αιώνιο σύμπαν. Το ηλιακό μας σύστημα μαζί με χιλιάδες άλλα, αποτελεί τον γαλαξία μας και κυκλοφορούν χιλιάδες γαλαξίες εκεί εξω...

Κι όμως, τα μικρά καθημερινά μας ανθρώπινα προβλήματα αποτελούν την καθημερινή μας απασχόληση... Είμαστε εκούσια βουτηγμένοι στον μικρόκοσμό μας. Ζούμε την ζωούλα μας.
Ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον για αυτή, γνωριζοντας πως υπάρχει και κάτι παραπάνω...

Μην υποτιμάς όμως την προσωπικότητα του ανθρώπου. Είναι ικανός για πολλά. Για πάρα πολλά. Στην πορεία της ανθρωπότητας είναι πραγματικά άξιο απορίας πως μπόρεσε να κάνει τόσα πολλά εγκλήματα αλλά και θαύματα ο μικρός ανθρωπάκος, τόσο ομαδικά όσο και ατομικά.
Η ιστορία γράφετε καθημερινά, από όλους και για όλα. Είναι βεβαίως ανθρωποκεντρική. Έστω κι έτσι μπορεί να μας διδάξει πολλα...
Ο θησαυρός είναι πάντα καλά κρυμμένος και περιμένει αυτόν που θα μοχθήσει πραγματικά για να τον βρει...

Μην ξεχάσεις ποτέ ότι υπάρχει πλούτος γνώσεων στους αρχαίους Έλληνες, στους μεγάλους αυτούς προγόνους μας, που μας άφησαν σπουδαία παρακαταθήκη. Στα σχολεία τους λησμονούν. Δεν θα μάθεις εκεί την αλήθεια... Η παιδεία είναι τυποποιημένη. Εξυπηρετεί συγκεκριμένους σκοπούς, όχι όμως τους δικούς σου.

Είναι ανώφελο να πιστεύει κάποιος ότι υπάρχει ζωή μόνο πάνω στη Γαία. Υπάρχει σίγουρα κι αλλου.   Ομως η ανθρωπότητα είναι κάτι που απασχολει, και βέβαια όχι μονο η διαιώνιση του είδους αλλά και η όσο το δυνατόν βελτίωση του...

Είναι ´απειρη η δεξαμενή της γνωσης και η γνώση είναι δυναμη...

Βασκανία, γητειά, μαγεία...

Πως αντιμετώπιζαν την βασκανία το μάτιασμα, τα σφάγγελλα στην αρχαία Ελλάδα...?

Μούντζα, κακό μάτι, «άσεμνες» χειρονομίες, φτύσιμο... Ολα τους έχουν ρίζες στην Αρχαία Ελλάδα, σχετίζονται με τη μαγεία και θεωρούνται ως σήμερα (κάποια από αυτά με παραποιημένο πλέον νόημα) αποτρεπτικά της βασκανίας.

Η οργισμένη κίνηση της ανοιχτής παλάμης που εισπράττει ο επικίνδυνος οδηγός στη λεωφόρο Κηφισιάς μπορεί να θεωρείται σήμερα μια απολίτιστη έκφραση θυμού, στην πραγματικότητα όμως μιλάει για τις καταβολές μας. και μάλιστα τις αρχαιοελληνικές. Τόσο μακριά πηγαίνει η ιστορία της... μούντζας.Και αν η γηραιά θεία αρχίσει να φτύνει τα μικρανίψια της μέρες που είναι στο γιορτινό τραπέζι, παρακαλώ ας μην υποστεί την κατακραυγή. Πράττει ό,τι ακριβώς και οι αρχαίοι πρόγονοι, που έφτυναν ακόμη και τον εαυτό τους για να μη τον αβασκάνουν. Γιατί το πιο αυθόρμητο και άμεσο μέτρο αντιμετώπισης του κακού, ήδη από την αρχαιότητα, ήταν το σφάκελο και ο εμπτυσμός, ενέργειες στις οποίες είχαν αποδοθεί μαγικές δυνάμεις.

Ο βάσκανος οφθαλμός θεωρήθηκε ανά τους αιώνες η αιτία κάθε ξαφνικού και ανεξήγητου
κακού και η έννοια της βασκανίας- συνώνυμη με την κακολογία, τον φθόνο, τη συκοφαντία και την πρόκληση βλάβης - μπορεί να γεννήθηκε στην Ανατολή, από νωρίς όμως βρήκε πρόσφορο έδαφος στις δοξασίες όλων των λαών της Μεσογείου. «Το θέμα είναι διαχρονικό. Ακόμη και σήμερα οι μανάδες λένε στα παιδιά τους “μακριά από τ΄ άδικο και το κακό το μάτι”» λέει ο αρχαιολόγος κ. Δημήτρης Καζιάνης, επίτιμος προϊστάμενος της Εφορείας Αρχαιοπωλείων και Ιδωτικών Συλλογών, που διοργάνωσε μια έρευνα για τον κόσμο των προλήψεων στην αρχαιότητα, για τη βασκανία, τα φυλαχτά και τα αποτροπαϊκά σύμβολα, έχοντας ως βάση το περιεχόμενο των ιδιωτικών συλλογών- αλλά όχι μόνο- και ως αφορμή τον εορτασμό των Ευρωπαϊκών Ημερών Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

«Από όλες τις πτυχές της μαγείας εμείς εστιάσαμε στη βασκανία, και ακόμη ειδικότερα στον βάσκανο οφθαλμό, γιατί είναι μια μυστηριακή και γοητευτική δύναμη που έχει απασχολήσει τον άνθρωπο με διαφορετικούς τρόπους πολλές διαφορετικές χρονικές στιγμές» αναφέρει η υπεύθυνη για τον συντονισμό του έργου κυρία Χριστίνα Μερκούρη. Ζωγραφισμένος σε αγγεία, σκαλισμένος σε οστέινα περίαπτα ή ένθετος σε κατασκευές, ο «βάσκανος οφθαλμός» μπορούσε όμως να χρησιμοποιηθεί και ως αντίδοτο, δηλαδή ως φυλαχτό ενάντια στο κακό μάτι.

Μεσαίο δάχτυλο... όπως Ελλάδα

«Οι αντιβασκάνιες χειρονομίες ήτανκαι είναιοι πιο γνωστές.Ολες κατέληγαν σε οξύ σχήμα επειδή έτσι μιμούνταν τα κέρατα των ζώων και εικόνιζαν συμβολικά την άμυνα κατά του βάσκανου οφθαλμού.Από τις πλέον διαδεδομένες σε όλη την Ευρώπη είναι αυτή που αναπαριστά την ένωση των γενετήσιων οργάνων των δύο φύλων, όπου ο αντίχειρας παρεμβάλλεται προεξέχοντας μεταξύ του δείκτη και του μέσου» λέει η κυρία Μερκούρη. Αλλη χειρονομία την οποία οι αρχαίοι Ελληνες ανέφεραν σε ασελγείς περιπτώσεις ήταν η πρόταξη του μεσαίου δαχτύλου.

Στην αρχαία Ελλάδα εξάλλου, με τη μούντζα (το φάσκελο ή σφάγκελο) έστελναν στον απέναντι το κακό μάτι. Και η πίστη στη δύναμη των χειρονομιών εναντίον του βάσκανου οφθαλμού ήταν τέτοια ώστε συχνά οι άνθρωποι τις απεικόνιζαν στους τοίχους των σπιτιών, σε περίαπτα-φυλακτά, σε γλυπτές παραστάσεις και αλλού.

Φτύσε στον κόρφο σου

Πρωί πρωί έβλεπα τον εαυτό μου στη γαλήνια θάλασσα και τα γένια μου φαίνονταν όμορφα, όπως και το μοναδικό μου μάτι, τουλάχιστον κατά τη δική μου κρίση,ενώ στο νερό καθρεφτίζονταν τα δόντια μου που έλαμπαν λευκότερα από το παριανό μάρμαρο.Και για να μη βασκαθώ, έφτυσα τον κόρφο μου τρεις φορές, ακριβώς όπως μου έμαθε να κάνω η γριά Κοτυτταρίδα» αναφέρει ο Θεόκριτος για κάποιον που θαύμαζε τον εαυτό του.

Το φτύσιμο, διαχρονικό και παγκόσμιο σύμβολο αποτρεπτικό της βασκανίας, πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στις αντισηπτικές ιδιότητες του σάλιου. Ετσι, όπως λέει η κυρία Μερκούρη, « οι μητέρες ή τροφοί, όταν φοβούνταν για την υγεία του παιδιού, έβρεχαν το μέτωπο και τα χείλη του με σάλιο χρησιμοποιώντας το μεσαίο δάχτυλο. Και όσοι θεωρούσαν ότι επισύρουν τον φθόνο των άλλων- ανθρώπων ή θεών- λόγω της ευτυχίας τους “εις κόλπον έπτυον”.Ολα τα παραπάνω μάλιστα μπορούσαν να συνοδεύονται και από μαγικά λόγια όπως “Σοι εις κεφαλήν” ή “Ερρε”, ενώ ως πλέον αποδοτική θεωρούνταν η δήλωση “Προσκυνώ Αδράστειαν”, η οποία ήταν μια θεότητα του φθόνου και της Νέμεσης».

Εν τέλει στον Μεσαίωνα οι δοξασίες για τις βασκανίες όχι μόνο διατηρήθηκαν, αλλά και εμπλουτίστηκαν, φθάνοντας ως σήμερα: Φτύσε τον κόρφο σου, φτύνω τρεις φορές για να μη σε ματιάσω, σκόρδα στα μάτια σου και χτύπα ξύλο- από το «άπτεσθαι ξύλου» των αρχαίων.

«Απέναντι στα διάφορα μαγικά φυλαχτά της εποχής η Εκκλησία απάντησε δυναμικά με το σύμβολο του σταυρού» λέει η αρχαιολόγος κυρία Νατάσα Ψαρολογάκη. «Σταυροί τοποθετούνταν σε τοίχους,πόρτες,παράθυρα ιδιωτικών και δημόσιων κτιρίωνπροκειμένου να τα καταστήσουν απρόσβλητα από τους δαίμονες.

ΤΑΜΑΤΑ, ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΑΛΙΑ ΟΣΟ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Μινιατούρες ανθρώπινων ομοιωμάτων ή μελών του σώματος με μια οπή στο άνω μέρος τους προκειμένου να αναρτηθούν,τα οποία βρέθηκαν στον Πετσοφά της Κρήτης,αποτελούν ορισμένα από τα αρχαιότερα αναθήματα στον ελλαδικό χώρο.Τα αναθήματα ή τάματα,όπως τα λέμε σήμερα,είναι μια συνήθεια παλαιά όσο και ο άνθρωπος,«μια σύναψη συμφωνίας με τα θεία για την ίασή του,την επιτυχή έκβαση ενός εγχειρήματος ή τη διάσωσή του από κάποιο κακό»όπως λέει η αρχαιολόγος κυρία Νατάσα Ψαρολογάκη.

Ξεκινώντας από την αρχαιότητα,περνώντας στο Βυζάντιο - παρά την αποδοκιμασία της χριστιανικής θρησκείας και φθάνοντας ως σήμερα,το ανάθημα είναι ένα έθιμο που διαρκεί.Συνήθη αφιερώματα πάντως,λόγω μικρού κόστους,είναι τα γνωστά τάματα κατασκευασμένα τις περισσότερες φορές από φύλλα ευτελούς μετάλλου, τα οποία αναπαριστούν μικρά εικονίσματα,ομοιώματα ανθρώπων ή μελών του σώματος, οικιών, καραβιών, εκκλησιών και ζώων.

Φυλαχτό (και φαλλός) να τη φυλάει

Ασπίδα για αυτόν που το φοράει, το δόρυ του εναντίον κάθε κακόβουλης δύναμης είναι το φυλαχτό. Με καταγωγή από την πατρίδα της μαγείας,την Αίγυπτο,βρίσκει πλείστες όσες εφαρμογές ανά τους αιώνες, από τα περίαπτα του προϊστορικού Αιγαίου ως τους σημερινούς σταυρούς και τα εγκόλπια των χριστιανών.Γιατί διαθέτει τη μοναδική μαγική ιδιότητα να προστατεύει και να απειλεί ταυτόχρονα!

«Τα φυλακτήρια έπρεπε να έχουν ειδικό σχήμα και χρώμα και να είναι ενεργειακώς αγώγιμα, δηλαδή να είναι φτιαγμένα από υλικάπου να μπορούν να προσλαμβάνουν και να αποδίδουν ενέργεια- όπως τα άνθη, διάφορα βότανα και γενικώς τα φυτά, τα ορυκτά, οι πολύτιμες και ημιπολύτιμες πέτρες και τα μέταλλα. Επίσης ομοιώματα ζώων,επιγραφές,ιερά,ακατανόητα λόγια, σχέδια και άλλα σύμβολα και παραστάσεις, όλα μαζί συναρτημένα με το κατάλληλο υλικό,που συνήθως ήταν μέταλλο,ξύλο, δέρμα, κλωστές και φτερά πτηνών»λέει η κυρία Μερκούρη.

Ειδικά για την προφύλαξη των παιδιών από το κακό μάτι,οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν περίαπτα κοσμήματα τα οποία κρεμούσαν στον λαιμό,στο στήθος,στους καρπούς και στους αστραγάλους.«Τα ονόμαζαν περιάμματα, φυλακτήρια, βασκάνια, προβασκάνια ή απωσίκακα. Τα νήματα και οι δέσμες κλωστών αποτελούσαν από μόνα τους φυλαχτά,υπό την προϋπόθεση ότι ήταν χρωματισμένα κόκκινα ή λευκά,γιατί τότε μπορούσαν να αποτρέψουν το κακό»προσθέτει η αρχαιολόγος.

Αλλά πώς μπορούσε ο άνθρωπος της αρχαιότητας να διώξει το κακό όταν το έβλεπε να έρχεται; Με τα αποτροπαϊκά σύμβολα,όπως το κομμένο κεφάλι της Μέδουσας,το γοργόνειο δηλαδή,η ασχήμια του οποίου μπορεί να τρομάξει και να διώξει όποιον το αντικρίζει.

Μαγικό χαρακτήρα είχαν οι κυκλικοί χοροί,ιδιαίτερα αναπτυγμένοι στη μινωική Κρήτη,καθώς ο κύκλος εφαρμόζεται σε διαβατήριες τελετές και μαγικές πράξεις για την εξασφάλιση υγείας, καλής τύχης και προστασίας από το κακό.«Η έννοια του χορού σχετίζεται άμεσα με το κυκλικό σχήμα και με τις περιοδικές κυκλικές κινήσεις των ουράνιων σωμάτων και κατ΄ επέκταση με τον κύκλο της Ζωής και της Φύσης.Και αυτός ο συσχετισμός είχε ως αποτέλεσμα να αποκτήσουν ο κύκλος και οι κυκλικοί χοροί ιδιαίτερη συμβολική σημασία,ενίοτε και με μαγικές προεκτάσεις» λέει ο αρχαιολόγος κ. Νεκτάριος Γιούτσος.

Ο,τι όμως σήμερα φαίνεται προκλητικό και χυδαίο, στην αρχαιότητα ήταν φυσιολογικό και η χρήση του φαλλού ως αποτροπαϊκού συμβόλου είχε στόχο την προστασία των ανθρώπων. «Ποια εντύπωση θα προκαλούσε στις μέρες μας ένα μικρό παιδί που θα φορούσε στον λαιμό του ένα φυλαχτό σε σχήμα φαλλού; Ή αν σε ένα σπίτι βλέπαμε κρεμασμένο έναν φαλλό με κουδουνάκια, που χτυπούσαν με τον αέρα;».O αρχαιολόγος κ.Γρηγόρης Βαφειάδης αιφνιδιάζει,αλλά δίνει ο ίδιος την απάντηση: «Οι αρχαίοι πολιτισμοί αντιμετώπισαν με τον δικό τους ιδιόμορφο και ιδιαίτερο τρόπο το θέμα των δοξασιών, των προκαταλήψεων και των δεισιδαιμονιών,και θέλησαν να αποδώσουν θεϊκές ιδιότητες ακόμη και σε όργανα του σώματος που οι σύγχρονοι άνθρωποι τα θεωρούν όχι μόνο αποτροπαϊκά,αλλά επικίνδυνα και προσβλητικά για τη δημόσια ηθική. Δεν μπορούμε όμως να τους κρίνουμεσύμφωνα με τους δικούς μας κανόνες».

Ειδώλια σε σχήμα φαλλού, αγγεία, λυχνάρια, ανάγλυφες στήλες,φυλαχτά,περίαπτα,όλα με φαλλό,χρησιμοποιήθηκαν επομένως σε όλη την αρχαιότητα ως ύψιστο αποτροπαϊκό μέσο εναντίον κάθε επιβουλής.

ΠΗΓΗ:http://ioannisantiotispsychicpowers.blogspot.gr

eleusisdiagoridon

.............

Πηγή: diadrastiko: Πως αντιμετώπιζαν την βασκανία το μάτιασμα, τα σφάγγελλα στην αρχαία Ελλάδα...? http://diadrastiko.blogspot.com/2012/11/blog-post_1512.html#ixzz3TNZ6XztX