Παγκράτιον

Το Παγκράτιον στην Αρχαία Ελλάδα – Η απόλυτη ελληνική πολεμική τέχνη

Στην αρχαία Ελλάδα η συμβίωση με τον πόλεμο ήταν κάτι ευρέως αποδεκτό .Η Πολεμική παιδεία των Αρχαίων Ελλήνων Πολεμιστών ήταν αυτή που μετέτρεπε τον κάθε απλό πολίτη σε πολεμική μηχανή έτοιμη να κυριαρχήσει απέναντι σε κάθε είδους εχθρό.

Όταν μιλάμε για πολεμική παιδεία στην αρχαία Ελλάδα, αναφερόμαστε στο Παγκράτιον.

Η λέξη Παγκράτιον αποτελείται από τις λέξεις παν + κράτος .

Ο γνώστης αυτής της Πολεμικής Τέχνης ήταν ο “τα πάντα κρατών”.

Παγκρατιαστής ήταν δηλαδή αυτός που κυριαρχούσε,αυτός που είχε την εξουσία.

Σύμφωνα με αναφορές του αξιότιμου Κου Λάζαρου Σαββίδη , ο οποίος μεταξύ πολλών άλλων είναι και υπεύθυνος ιστορικής τεκμηρίωσης,η πρώτη αναφορά για το Παγκράτιον έγινε στα Ορφικά κείμενα μεταξύ 12.000 – 4.000πΧ!(στίχος 586)

” Αυτάρ Παγκράτιοιο δωκεν γέρας Ήρακληι,αργύρεον κρητηρα ως βραβειον δια το Παγκράτιον,κρατήρα αργυρούν πολυποίκιλον“.

Σύμφωνα με τον στίχο, δόθηκε λοιπόν στον Ηρακλή για τις επιδόσεις του στο Πακράτιον,ασημένιο βραβείο.

Αυτή η αναφορά πιστοποιεί πως την περιόδο εκείνη το Παγκράτιον δεν υπήρχε απλά αλλά οι υψηλές επιδόσεις σε αυτό μπορούσαν να αξιολογηθούν με συγκεκριμένα κριτήρια και βραβεύονταν και με βραβείο χρηματικής αξίας.Ο ιστορικός αναλυτής λαμβάνει υπόψη πως ο Ορφεύς έζησε πριν τον Τρωικό πόλεμο ο οποίος χρονολογείται περί του 3000πΧ. άρα το κείμενο θεωρείται αρχαιότερο.

Βάσει αυτών των αναφορών, το Παγκράτιον είναι η αρχαιότερη πολεμική Τέχνη που έχει καταγραφεί επιστημονικά.Είναι άραγε η μητέρα Πολεμική Τέχνη όλων;

Ας ρίξουμε μια ματιά στα παρακάτω και ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματα του.

 Το Παγκράτιον εισήχθη στους Ολυμπιακούς αγώνες το 648πΧ και το Παγκράτιον Παίδων το 200πΧ.Υπάρχουν ερωτηματικά για τον λόγο που οι Ηλιείς άργησαν να το συμπεριλάβουν καθώς σε άλλες αθλητικές διοργανώσεις ανά την Ελλάδα,φαίνεται να είναι εισηγμένο νωρίτερα.

Η εκστρατεία του Μέγα Αλεξάνδρου είχε ως αποτέλεσμα μεταξύ άλλων και το Παγκράτιον να διαδοθεί σε όλη την Ανατολή (εκστρατεία στην Ινδία – 326πΧ). Υπάρχουν αναφορές πως οι Μακεδόνες μετέφεραν μαζί τους τεράστιες Τέντες για την εξάσκηση στο Παγκράτιον.

Περίπου 1000 χρόνια αργότερα το άθλημα αυτό φαίνεται πως έχει αφομειωθεί και στην πορεία αντιγραφεί από τους Ινδούς και μέσω ενός Βουδιστή Μοναχού με το όνομα Μποντιτάρμα,ο οποίος ταξίδεψε από την Ινδία στην Κίνα, φαίνεται να έχει διαδοθεί στην περιοχή του μοναστηριού Σαολίν ή οποία και ονομάστηκε Γιουνάν , που σημαίνει Ιωνία.

Στο βιβλίο του N,Gardiner ” Athletics of the ancient world” Oxford Univ.Press NY στην σελίδα 16 αναφέρεται πως το jiu jitsu διδάχτηκε στους Ιάπωνες από τους Κινέζους πολεμιστές.Το άθλημα αυτό φαίνεται να είναι σήμερα αυτο που πλησιάζει περισσότερο σε τεχνική το Παγκράτιον.

Στην σελίδα 14 αναφέρεται πως οι Κινέζοι πυγμάχοι μοιάζουν πολύ με τους Έλληνες Παγκρατιαστές. Οι ομοιοτητες των Κινέζων με τους Αρχαίους Έλληνες ξεφεύγουν από τις πολεμικές Τέχνες και αγγίζουν ακόμη κι ένα Κινέζικο άθλημα με μπάλα, το οποίο σύμφωνα με τον συγγραφέα έχει μεγάλες ομοιότητες με το Αρχαίο Ελληνικό άθλημα Επίσκυρος. Υπάρχει δηλαδή μια γενικότερη ταύτιση σε αθλητικά θέματα.

Σύμφωνα με τον Oyama Masutatsu, κάποια χρόνια αργότερα ( 6ο αιώνας μΧ ),άρχισε η διάδοση κάποιας πολεμικής τέχνης με περιορισμένο αριθμό ασκήσεων και τεχνικών Πάλης,στην Κίνα στο μοναστήρι Σαολίν.Στην Ελλάδα όμως το Παγκράτιο,πολύ πριν την περίοδο του Βούδα (500πΧ) ήταν ήδη Ολυμπιακό Άθλημα. Η αρχαιότερη απόδειξη χρήσης της πολεμικής Τέχνης από τους μοναχούς Σαολίν, είναι το  728 μ.Χ, που αφορά δύο περιπτώσεις: υπεράσπισης της Μονής Σαολίν από ληστές περίπου το 610 μ.Χ. , και στη συνέχεια το ρόλο τους στην ήττα του Wang Shichong στη Μάχη της Hulao στο 621 μ.Χ.

To Παγκράτιον ήταν μια τέχνη την οποία και διδάσκονταν όλοι οι Αρχαίοι Έλληνες με σκοπό να μπορούν να νικούν τους εχθρούς τους αλλά και να επιβιώνουν σε συμπλοκές με άγρια ζώα (πχ Ηρακλής και λιοντάρι της Νεμέας αλλά και στη μάχη του Μαραθώνα οι Αθηναίοι, καθώς και στις Θερμοπύλες οι Λακεδαιμόνιοι όταν έσπασαν τα ξίφη και τα δόρατά τους. χρησιμοποιήσαν την τέχνη του παγκρατίου ~ ¨κλασθέντων αυτοίς ξιφών τε και δοράτων πολλά ταις χερσί γυμναίς έπραξαν,οπόσα δε εστίν εν αγωνία προτετίμηται πάντων το Παγκράτιον¨ ).

Ιδρυτής του Παγκρατίου θεωρείται ο Θεός Ερμής και οι Παγκρατιαστές έπρεπε να ακολουθούν κανόνες σωστής συμπεριφοράς αλλά και να συμμερίζονται τους νόμους του Παγκρατίου.Ξεκάθαρα μπορούμε να δούμε πως το Παγκράτιον δεν αφορούσε μόνο την σωματική εκγύμναση αλλά και το χτίσιμο υγιούς χαρακτήρα.

Οι αρχές του Παγκράτιου ήταν οι εξής :

Μην σκοτώσεις συνάνθρωπο σου ( ευγενές άθλημα )

Να είσαι σεμνός και αγνός

Να είσαι εγκρατής

Να λες πάντα την αλήθεια

Να σέβεσαι όλα τα δημιουργήματα

Να είσαι δίκαιος προς όλους

Να είσαι φιλόξενους προς τους ξένους

Ο αθλούμενος εκτός των παραπάνω , έπρεπε να απέχει απο τα εξής :

Εγωισμό

Οργή

Φιλαργυρία

Ζηλοτυπία

Φιλοδοξία

και να αναζητά :

την Ευγένεια

την Μετριοφροσύνη

τον σεβασμό

την τιμιότητα

μόνο με αυτό τον τρόπο θα μπορούσε να επιτύχει:

την Αρμονία

την Ισορροπία

την Δικαιοσύνη

την ισότητα

το Μέτρο

Το Παγκράτιο ήταν ένα άθλημα του οποίου η σπουδή διαρκούσε όλη μέρα. Από το πρωί μέχρι την Δύση του ηλίου οι αθλητές χωρισμένοι σε ζευγάρια προσπαθούσαν ο ένας να υπερνικήσει τον άλλο κάτω από το άγρυπνο μάτι του ανθρώπου που τους προπονούσε.

Λέγεται πως οι Σπαρτιάτες εξασκούνταν στο Παγκράτιο, σε έναν χώρο στον οποίο είχε κανείς πρόσβαση μόνο μέσω γεφυρών, τις οποίες έριχναν μόλις οι αθλητές τις διάβαιναν  και σήκωναν εκ νέου λίγο πριν πέσει το σκοτάδι.Με τον τρόπο αυτό κανένας αθλητής δεν μπορούσε να αποφύγει το σύνολο της προπόνησης ή να τα παρατήσει.

Γι αυτό και οι αθλητές μπορούσαν να μετατραπούν σε σκληρούς πολεμιστές όταν αυτό ήταν το ζητούμενο, οι οποίοι θα πολεμούσαν όλη μέρα ασταμάτητα ανεξάρτητα με το μέγεθους και τον εξοπλισμό του εχθρού.

Το Παγκράτιον ήταν ένα βίαιο άθλημα καθώς ο λόγος που δημιουργήθηκε αφορούσε το πεδίο της μάχης.Ουσιαστικά οι κανόνες που υπήρχαν κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες  απάγορευαν στους αθλητές να βγάλουν ο ένας τα μάτια του άλλου, τα χτυπήματα στα γεννητικά όργανα και τα δαγκώματα. Τα όρια αυτά ήταν και ο λόγος που οι Σπαρτιάτες δεν λάμβαναν μέρος στους αγώνες καθώς θεωρούσαν ότι θα γινόντουσαν πιο μαλθακοί κάτι που θα τους επηρέαζε στο πεδίο της μάχης.

Το Παγκράτιον, ευτυχώς συνεχίζει να διδάσκεται και στις μέρες μας και οι αναφορές μιλούν για περισσότερους από 2000 αθλητές και 127 σωματεία σε όλη την Ελλάδα!

Τι πιο ιδανικό για την αγωγή των παιδιών του νεο Έλληνα;

Η πειθαρχία, ο σεβασμός στον δάσκαλο και στον συναθλητή,η προσπάθεια για την κατάκτηση του στόχου,η χρήση του μυαλού για να βρει την κατάλληλη λύση και να εφαρμόσει τις σωστές τεχνικές και η ανάπτυξη της σωματικής και ψυχικής δύναμης θεωρούμε ότι είναι σοβαροί λόγοι για να βάλει ένας πατέρας τον υιο του να περπατήσει στο μονοπάτι του Παγκρατίου, μέσα από έναν σύλλογο που ο ίδιος θα επιλέξει.

(.bushido.com.gr)

Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Animated Φιλόσοφοι (η εκπαιδευτική σειρά της κρατικής τηλεόρασης)

Με την ευκαιρία των γενεθλίων μου ανεβάζω στο ιστολόγιο την εκπαιδευτική σειρά "animated φιλόσοφοι" και ελπίζω κάποια στιγμή να μπορέσουν να την παρακολουθήσουν τα παιδιά μας.

Γιατί τελικά ελπίζω τα παιδιά μας να λάβουν την παιδεία που τους αξίζει... Αυτός άλλωστε είναι και ο πρωταρχικός σκοπός του ιστολογίου.

https://www.youtube.com/playlist?list=PLNLOgtFcJdrGoYvIkS6WXDjCKsi6FZEeg

Δημόκριτος: Ο μεγαλύτερος των φιλοσόφων

 

Κατά τη γνώμη μου και όχι μόνο, ο Δημόκριτος ήταν ο μεγαλύτερος φιλόσοφος της αρχαιότητας (και μπορεί να συγκριθεί, νομίζω μάλλον άδικα, μόνο με τον Πυθαγόρα και τον Πλάτωνα ή τον Αριστοτέλη).

Ο Δημόκριτος (460-350 π.Χ.) γεννήθηκε στα Άβδηρα της Θράκης και από πολύ νεαρή ηλικία αφοσιώθηκε τελείως στη φιλοσοφία, παραμελώντας κάθε άλλη υπόθεση της πεζής και μετρίας καθημερινής πραγματικότητας. Ο πατέρας του Δημόκριτου ήταν μεγαλέμπορος, και, όταν πέθανε, άφησε στον Δημόκριτο μια περιουσία εκατό ταλάντων, ποσό, τεράστιο για την εποχή. 

Ο Δημόκριτος αμέσως χρησιμοποίησε αυτή την κληρονομιά για να κάνει ένα μεγάλο και πολύχρονο ταξίδι σε όλο τον γνωστό κόσμο, αναζητώντας τη γνώση, τη σοφία και τα αξιοθέατα (αυτά που είναι άξια να θεαθούν), όπου κι αν βρίσκονται, με σκοπό τη θεωρία και τη σύνθεση Κοσμοθεωρίας. Για πολλά χρόνια, ταξίδεψε από την Αίγυπτο ως την Αιθιοπία, στη Μικρά Ασία, στη Βαβυλώνα, στην Περσία και στην Ινδία. 

Ο Δημόκριτος ήταν ένας ενθουσιώδης διανοούμενος, εξαιρετικά φιλομαθής και πολυμαθής, αφοσιωμένος, τίμιος και ευσυνείδητος περιπετειώδης, που ήθελε να γνωρίσει τα πάντα κατ’ ιδία, να τα ατενίσει με τα ίδια του τα μάτια, δεν είχε καμία προκατάληψη, δογματισμό, σωβινισμό, παρωπιδισμό. Ήταν ένας ελεύθερος άνθρωπος. 

Είχε αφιερώσει τη ζωή του στην αναζήτηση της αλήθειας, δεν ήθελε να περιορίζεται από κανένα όριο ή σύνορο, γεωγραφικό ή άλλο.

«Η πατρίδα του σώφρονος ανθρώπου είναι ο κόσμος», έλεγε, και ήταν Κοσμοπολίτης, πολίτης του κόσμου, ταξιδευτής, οικουμενικός σοφός.

«Πιο σημαντική είναι η κατάκτηση μίας αλήθειας, από την κατάκτηση ενός θρόνου», έλεγε, δείχνοντας την περιφρόνησή του για τα αξιώματα και την εξουσία.

Από ταπεινότητα ή υπερηφάνεια, αρνήθηκε να ιδρύσει μια σχολή, να προκαλέσει συζητήσεις, να προωθήσει τις θεωρίες του, όπως έκαναν σχεδόν όλοι οι φιλόσοφοι. Ξόδεψε όλη την περιουσία του στο κυνήγι της γνώσης και στα ταξίδια, και ακόμη και όταν έφτασε στο σημείο να μην έχει καθόλου χρήματα, αντί να επωφεληθεί από την τεράστια παιδεία του και να ιδρύσει σχολή όταν εγκαταστάθηκε τελικά στην Αθήνα για κάποια χρόνια, περιόρισε στο ελάχιστο όλες τις ανάγκες του, έζησε σχεδόν τελείως απομονωμένος, χωρίς να συμμετέχει στους φιλοσοφικούς κύκλους και στην αγορά, και αφιερώθηκε εξ ολοκλήρου στη συγγραφική, στον στοχασμό και στην έρευνα. Ίσως ήταν ο πρώτος πανεπιστήμονας σοφός.

Αθηνά, θεά των Ελλήνων

Περί Αθλητισμού

 Οπως λεγει και ο Αριστειδης ο δικαιος,Ελληνας δεν ειναι μονο αυτος που ομιλει την ελληνικη γλωσσα,αλλα και που σκεφτεται και ως τετοιος.
Οι τρεις γιγαντιοι πυλωνες της κλασσικης Ελληνικης παιδειας που γεννησε τον αξεπεραστο πολιτισμο ειναι η γνωση,η τεχνη και ο ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ.Σε αντιθεση με οποιονδηποτε αλλο πολιτισμο,ΜΟΝΟ οι Ελληνες ειχαν αθλητισμο.ΟΛΟΙ οι υπολοιποι βαρβαροι ειχαν...sport!!!Μια παρεισακτη βαρβαρικη λεξη μεταφρασης της ελληνικης λεξης που στεκεται παγκοσμιως διπλα στον αθλητισμο και προερχεται απο το γαλλικο..disport που σημαινει διασκεδαζω!!
Ενα απο τα βασικοτερα ενστικτα του ανθρωπου ειναι αυτο της επιθετικοτητας.Στην  προσπαθεια του να  προστατεψει το Εγω του απο αυτο το φοβερο ενστικτο,το ατομο χρησιμοποιει διαφορους μηχανισμους αμυνης.Απο ολους τους μηχανισμους (συνολικα 20) ο μονος φυσιολογικος ειναι αυτος που ονομαζεται μετουσιωσης η΄εξιδανικευσης,ολοι οι υπολοιποι θεωρουνται παθολογικοι.(Γ.Φιλιποπουλος)Χαρακτηριστικο παραδειγμα της μετουσιωσης ειναι η εννοια της ευγενους αθλητικης αμιλλης οπου ο ανθρωπος μετατρεπει την επιθετικοτητα του σε ανωτερη πνευματικη λειτουργια,δημιουργοντας την εννοια του ιδανικου(εξιδανικευσης).Ετσι,η διαφορα του αθλητισμου απο τα games(olympic games),τα παιχνιδια,ειναι πως αυτα αποτελουν ενστικτωδης λειτουργιες οχι μονον του ανθρωπινου οργανισμου(και τα ζωα παιζουν) εν αντιθεση με τον αθλητισμο που δια των αγωνων(αγων απο το αγω που σημαινει οδηγω,οδηγω στην αρετη,αγωγη,παιδαγωγος κ.τ.λ.) ειναι μια εκδηλωση πολιτισμικη αποκλειστικα ανθρωπινη και μαλιστα ελληνικη.Για παρα πολλους αιωνες,απο τοτε που οι βαρβαροι ρωμαιοι δεν μπορουσαν να αντιληφθουν γιατι οι Ελληνες αθλουνται,και μαλιστα εχουν ως ανταμοιβη ενα στεφανι ελιας,(οποτε σκεφτηκαν ως μιμηση να δημιουργησουν κατι, και αυτο ηταν το..κολοσσαιο και τα λιονταρια!!)μεχρι και μετα την αναγεννηση,ειχε χαθει η εννοια του αθλητισμου.Οχι μονο η εννοια,αλλα και η λεξη ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ που δεν ειχε εμφανιστει μεχρι το 1825 οπου πρωτοδημιουργηθηκε στην Γαλλια!
 Οταν ο Θεοδοσιος απαγορευσε  την λειτουργια ολυμπιακων αγωνων,οπου ιστορικα ξεκινα και ο μεσαιωνας,μεχρι και την αναγεννηση οπου εγινε προσπαθεια αναβιωσης των ελληνικων αξιων,επικρατει σχεδον πνευματικος σκοταδισμος.Οι Ελληνες ειχαν καταλαβει πως δεν  γινετε πολιτισμος χωρις αθλητισμο,χωρις αθλητες ανθρωπους.Και αθλητης βγαινει απο το αθλος που σημαινει μοχθος και επιπ(μ)ονος προσπαθεια!Μοχθος κυριως εναντια στον εαυτο του και τις αδυναμιες του.Μοχθος για την μεταβαση του ανθρωπου μεσα απο την δυσκολια σε ανωτερη κραδασμιμη πνευματοδονηση και ανωτερη ποιοτικη υποσταση,μακρυα απο την προσβολη,το ψεμα,την υποκρισια την ειρωνεια και την εξαπατηση του αντιπαλου!
Οπως δεν υπαρχει αντιστοιχη λεξη στην ελληνικη της βαρβαρικης doping ετσι δεν υπαρχουν πουθενα σημερα,σε καμια γλωσσα και χωρα.. ολυμπιακοι αγωνες,μονο ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ(olympic games)!!
Και περαν των βαρβαρων,ηρθαν οι νεοελληνες το 1896,μεσα απο διαφορα ψυχολογικα συμπλεγματα(complex)κατωτεροτητας προς τους "μορφωμενους" δυτικους,να αποδωσουν στην ελληνικη το ανοσιουργημα sport σε μια τραγελαφικη λεξη που ηχει στο ακουσμα :ΑΘΛΟΠΑΙΔΙΑ!!Αθλος και παιχνιδι δηλαδη,τραγος με ελαφι δηλαδη..Και οι Ελληνες παιζαν,αλλα δεν τολμησαν ποτε να ανακατεψουν τα παιχνιδια με τον αθλητισμο!
Σκεφτητε τωρα,που ολοι μιλουν για αθλητισμο στα παιδια και τους παραθετουν το ποδοσφαιρο και το basketball!!!!!Παιχνιδιων με απολυτη ατμοσφαιρα "προσποιησης",υποκριτικων συσπασεων των μυων προσωπου για να κερδισουν penalty η' αντικανονικο faul(εχουν και πολλους ελληνικους ορους..)και ολο το εν γενει οικοδομημα των παιχνιδιων αυτων που συσσωρευουν κατασπαταληση της ανθρωπινης εξυπναδας και ταυτοχρονα συνιστουν ανατροπη στην ιεραρχηση των ανθρωπινων αξιων.Βεβαια,στις προπονησεις ποδοσφαιρου τα παιδακια μπορουν ευκολα να εξελιχθουν σε καλους ηθο-ποιους(οχι με την ακριβη εννοια)!!
"Κυρια αιτια ασυνεννοησιας αναμεσα στον Ελληνα και τον δυτικο δεν ειναι το εμποδιο της γλωσσας αλλα μια ολοτελα διαφορετικη και ιδιαιτερη συλληψη του κοσμου,ενος ολοτελα διαφορετικου τροπου σκεψης ,οργανωσης και κοινωνικης συστασης"Βιρτζινια Γουλφ.
Ο Ελληνικος πολιτισμος κανοντας ενα βημα παραπερα και απο τον συναγωνισμο,γεννησε την ευγενη αμιλλα.Το δημιουργημα αυτο,που δεν μπορεσαν να συλλαβουν οι μη μετεχοντες της Ελληνικης παιδειας,ανεβασε την ανθρωπινη συμπεριφορα σε ανωτερες σφαιρες ηθικης αξιας,μετατρεποντας την κατακτηση της Νικης απο πεδιο μοχθηρου ανταγωνισμου,σε υψηλο ιδεωδες.Το ΑΘΛΗΤΙΚΟ ιδεωδες.

Η ανωτερότητα της ελληνικής γλώσσας και οι ανθελληνικές προσπάθειες για την έκπτωση της αξίας της

Το να αποδείξουμε την ανωτερότητα της ελληνικής γλώσσας έναντι όλων των άλλων γλωσσών είναι σχετικά εύκολο. Πρώτον διότι δεν υπάρχει καμία βιβλιογραφική ή διαδικτυακή πηγή που να αναφέρει το αντίθετο και δεύτερον διότι αρκεί να επικαλεστούμε μερικές από τις δηλώσεις και τους σχολιασμούς ξένων συγγραφέων και επιστημόνων για την ελληνική γλώσσα, που μόνο κακόπιστους δεν μπορούν να πείσουν ότι αυτή είναι η ανώτερη όλων των γλωσσών.

Διότι όπως λέγει ο γλωσσολόγος Αλέξανδρος Αγγελής από την μελέτη του οποίου αντλούμε και τα αποσπάσματα που ακολουθούν, ''Τι λόγο έχουν οι ξένοι να εκθειάζουν την δική μας γλώσσα;''

1)Ο Γάλλος συγγραφέας Ζακ Λακαρριέρ:

''Στην ελληνική υπάρχει ένας ίλιγγος λέξεων, διότι μόνο αυτή εξερεύνησε, κατέγραψε και ανέλυσε τις ενδότατες διαδικασίες της ομιλίας και της γλώσσας, όσο καμία άλλη γλώσσα''.

2)Ο Γάλλος καθηγητής του πανεπιστημίου της Σορβόννης Κάρολος Φωριέλ:

''Η Ελληνική έχει ομοιογένεια σαν την Γερμανική, είναι όμως πιο πλούσια από αυτήν. Έχει την σαφήνεια της Γαλλικής, έχει όμως μεγαλύτερη ακριβολογία. Είναι πιο ευλύγιστη από την Ιταλική και πολύ πιο αρμονική από την Ισπανική. Έχει δηλαδή ότι χρειάζεται για να θεωρηθεί η ωραιότερη γλώσσα της Ευρώπης''.

3)Η Σκωτσέζα Μαριάννα Μακ Ντόναλντ, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας: ''H γνώση της Ελληνικής είναι απαραίτητο θεμέλιο υψηλής πολιτιστικής καλλιέργειας''.

4)Η Αμερικανίδα συγγραφέας Έλεν Κέλλερ: ''Αν το βιολί είναι το τελειότερο μουσικό όργανο, τότε η Ελληνική γλώσσα είναι το βιολί του ανθρώπινου στοχασμού''.

5)Ο Φρειδερίκος Σαγκρέδο, καθηγητής γλωσσολογίας -  Πρόεδρος της Ελληνικής Ακαδημίας της Βασκωνίας:

 ''Η Ελληνική γλώσσα είναι η καλύτερη κληρονομιά που έχει στη διάθεσή του ο άνθρωπος για την ανέλιξη του εγκεφάλου του. Απέναντι στην Ελληνική όλες και επιμένω όλες οι γλώσσες είναι ανεπαρκείς''.

6)Ο διάσημος αρχαιολόγος Ερρίκος Σλήμαν: ''Επιθυμούσα πάντα με πάθος να μάθω Ελληνικά. Δεν το είχα κάνει γιατί φοβόμουν πως η βαθειά γοητεία αυτής της υπέροχης γλώσσας θα με απορροφούσε τόσο πολύ που θα με απομάκρυνε από τις άλλες μου δραστηριότητες''.

7)Ο καθηγητής Ομηρικών κειμένων στο πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ, Ολλανδός Ντε Γρόοτ:

''Η Ελληνική γλώσσα έχει συνέχεια και σε μαθαίνει να είσαι αδέσποτος και να έχεις μια δόξα, δηλαδή μια γνώμη. Στην γλώσσα αυτή δεν υπάρχει ορθοδοξία. Έτσι ακόμα και αν το εκπαιδευτικό σύστημα θέλει ανθρώπους νομοταγείς-σε ένα καλούπι-το πνεύμα των αρχαίων κειμένων και η γλώσσα σε μαθαίνουν να είσαι αφεντικό''.

8)Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης GilbertMurray:

''Η Ελληνική είναι η τελειότερη γλώσσα. Συχνά διαπιστώνει κανείς ότι μια σκέψη μπορεί να διατυπωθεί με άνεση και χάρη στην Ελληνική, ενώ γίνεται δύσκολη και βαριά στην Λατινική, την Αγγλική, την Γαλλική ή την Γερμανική.

Είναι η τελειότερη γλώσσα, επειδή εκφράζει τις σκέψεις τελειότερων ανθρώπων''.

9)Ο Βάσκος Ελληνιστής και πολιτικός JuanJosePuhanaArza: ''Οφείλουμε να διακηρύξουμε ότι δεν έχει υπάρξει στον κόσμο μία γλώσσα η οποία να δύναται να συγκριθεί με την κλασσική Ελληνική''.

10)Ο Ρωμαίος φιλόσοφος, πολιτικός, δικηγόρος, ρήτορας, ύπατος και συνταγματολόγος Μάρκος Τίλλιος Κικέρων (106-43 προ χριστιανικής χρονολόγησης): ''Εάν οι Θεοί μιλούν, τότε σίγουρα χρησιμοποιούν την γλώσσα των Ελλήνων''.

Βεβαίως την ελληνική γλώσσα την έχουν εκθειάσει και πολλοί Έλληνες όπως ο Αδαμάντιος Κοραής, ο Νικηφόρος Βρεττάκος, ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Νίκος Γκάτσος, ο Διονύσης Σαββόπουλος και άλλοι αλλά δεν αναφέραμε τις δηλώσεις τους σκόπιμα διότι όπως λέγει ειρωνικά ο Αλέξανδρος Αγγελής, ''Εάν πει κάτι πρώτα ένας Έλληνας δεν του δίνουμε σημασία ενώ αν πει το ίδιο ακριβώς πράγμα ξένος, τότε αλλάζει και το παίρνουμε σοβαρά''.

(Για περισσότερα σχετικά με την ακριβολογία, την κυριολεξία, την σοφία, την μουσικότητα, την αυτονομία και την ευλυγισία της ελληνικής γλώσσας, Αλέξανδρος Αγγελής, μελέτη με τίτλο ''Η μαγεία της Ελληνικής γλώσσας'' , Αντίβαρο, Δεκέμβριος 2007).

Και ενώ άπαντες αναγνώριζαν ευρέως και αναγνωρίζουν (δυστυχώς πλέον, σε μικρο - κοινωνιολογικό ακαδημαϊκό  περιβάλλον), την ανωτερότητα της ελληνικής γλώσσας η οποία αναμφισβήτητα είναι η γλώσσα των γλωσσών του κόσμου, οι παγκοσμιοποιητές που ήθελαν και θέλουν την υποταγή και τον έλεγχο της ελληνικής διάνοιας, δούλεψαν και δουλεύουν μεθοδικά, έχοντας κατορθώσει να μειώσουν την εκφραστική δυνατότητα - κατανόηση νοημάτων και συνεπώς αντιληπτική ικανότητα των νεοελλήνων, πετσοκόβοντας την γλώσσα τους στην πηγή της εκμάθησης, δηλαδή στην εκπαίδευση.

Διότι η αποδυνάμωση της έκφρασης αποδυναμώνει την σκέψη κι έτσι δημιουργείται ο ιδεατός υπήκοος που υπακούει στα ''αντιρατσιστικά'' κελεύσματα εφόσον μη γνωρίζοντας τις ιδιαίτερες φυλετικές του αξίες που εν προκειμένω είναι η ανωτερότητα της γλώσσας του, αποδέχεται με ευκολία την εξομοίωση του με τους άλλους λαούς.

Η αρχή έγινε με μια προπαγανδιστική διάδοση και εν συνεχεία χειραγώγηση  των νεοελλήνων, ότι η Εθνική Ελληνική γλώσσα έχει ταξικό χαρακτήρα και ο πλούτος του λεξιλογίου της αφορά τους πλούσιους Αστούς κι όχι τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα τα οποία πρέπει να μιλάνε μια απλοποιημένη ή για την ακρίβεια, μια απλουστευμένη γλώσσα καταργώντας μεταξύ άλλων γλωσσικών τύπων, τον πολυτονισμό και τα πνεύματα.

Έτσι διαπράχθηκε ένα γλωσσικό έγκλημα το οποίο έγινε με την συνενοχή των καπηλευτών της γενιάς του πολυτεχνείου πράγμα που οδήγησε τον Κορνήλιο Καστοριάδη να δηλώσει το 1989 τα εξής:

"Αν δεν θέλετε κύριοι του υπουργείου να κάνετε φωνητική ορθογραφία τότε πρέπει να αφήσετε τους τόνους και τα πνεύματα γιατί αυτοί που τους βάλανε ήξεραν τι έκαναν. Δεν υπήρχαν στα αρχαία Ελληνικά γιατί απλούστατα υπήρχαν μέσα στις ίδιες τις λέξεις. Αυτά τα κτήνη, τα τετράποδα που έκαναν αυτές τις μεταρρυθμίσεις δεν ξέρουν τι είναι γλώσσα.

Η κατάργηση των τόνων και των πνευμάτων είναι η κατάργηση της ορθογραφίας που τελικά είναι η καταστροφή της συνέχειας.

Ήδη τα παιδιά δεν μπορούν να καταλάβουν Καβάφη, Σεφέρη, Ελύτη γιατί αυτοί είναι γεμάτοι από τον πλούτο των αρχαίων Ελληνικών. Δηλαδή πάμε να καταστρέψουμε ότι χτίσαμε. Αυτή είναι η δραματική μοίρα του σύγχρονου Ελληνισμού".

Ακολούθησαν οι δεκαετίες του `90 και του 2000, όπου η καταστροφή του αξιακού συστήματος της ελληνικής γλώσσας ολοκληρώθηκε μαζί βεβαίως με την καταστροφή μιας άλλης εξίσου σημαντικής αξίας που λέγεται ελληνική ιστορία και που το πετσόκομμα της σε συνδυασμό με την παραποίηση που υπέστη από τα σχολικά εγχειρίδια της εκπαίδευσης όλων των βαθμίδων, οδήγησαν τον νεοέλληνα και ιδίως τις νέες γενιές, στην άγνοια για το παρελθόν τους και συνεπώς στο ανύπαρκτο μέλλον τους.

Στερούμενοι λοιπόν αξιακού συστήματος οι νεοέλληνες έπρεπε από κάπου να ''πιαστούν'' προκειμένου να δώσουν νόημα στην πνευματικά μίζερη ζωή τους κι αυτό ακριβώς το κενό ήρθε να καλύψει ο γενναιόδωρα προσφερόμενος καταναλωτισμός, διότι η ανάγκη του ''έχειν'' και ''κατέχειν'' έπρεπε να βρει κάποια διέξοδο. Κι όταν δεν έχω και δεν κατέχω τίποτα που να με αναδεικνύει πολιτισμικά ως οντότητα, ας έχω τουλάχιστον υλικά αγαθά για να υποκαθιστώ την δόξα με την ματαιοδοξία.

Έτσι μέσα στην μικροαστική τάξη η οποία απαρτίζεται από τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα και αποτελεί το 72% των νεοελλήνων, δημιουργήθηκε η κάστα των νεόπλουτων, ''μπεσεμπεζέδων'' και ''σελέμπριτις'', των ''δήθεν'' ενός ''λάιφ στάιλ γκλαμουριάς'' που τους χαρακτηρίζει η ''κολεγιακή'' ξενόφερτη ημιμάθεια και η ακρωτηριασμένη δυνατότητα έκφρασης. Αυτοί οι πνευματικά λοβοτομημένοι, μικροαστοί καθιερώθηκαν σαν ''στάτους σύμπολ'' και αποτέλεσαν τους καθοδηγητές γνώμης του σημερινού ευ ζην που στηρίχθηκε στα καταναλωτικά δάνεια και οδήγησε αναπόφευκτα στην χρεοκοπία Γι` αυτό και ο γράφων διατείνεται συνεχώς μέσω της δημοσιευμένης του αρθρογραφίας, ότι η οικονομική κρίση που μας έπληξε έχει πρωτίστως τις ρίζες της στην κρίση των αξιών μας ήτοι γλώσσας και ιστορίας. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι σύμφωνα με σχετικές μετρήσεις της εταιρείας δημοσκοπήσεων Alco, το 64,8% των κατοίκων της Αττικής χρησιμοποιεί ξενικές λέξεις στην καθημερινή του ομιλία.

Στον εκχυδαϊσμό και τον υποβιβασμό της ελληνικής γλώσσας συνετέλεσε ποσοστιαία επίσης, το άνοιγμα των συνόρων στις αρχές του `90 το οποίο ως γνωστόν έγινε χωρίς προϋποθέσεις και ασφαλιστικές δικλείδες με αποτέλεσμα την εισροή των αλλοδαπών στη χώρα και φυσικά την παρουσία των παιδιών τους στα ελληνικά δημοτικά σχολεία τα οποία υποβίβασαν ''εκ των πραγμάτων'' το επίπεδο των εγκύκλιων μαθημάτων τους των σχετικών με την γλώσσα, προκειμένου λέει. να μπορούν να το παρακολουθήσουν και τα αλλοδαπά παιδάκια. Δεν έχουμε παρά να θυμηθούμε τα συχνά πυκνά δημοσιεύματα του τύπου της εποχής σύμφωνα με τα οποία πολλοί γονείς έπαιρναν τα παιδιά τους από τα ελληνικά δημοτικά σχολεία και τα πήγαιναν σε ιδιωτικά ή άλλης περιοχής δημόσια σχολεία λόγω του γεγονότος της υποβαθμισμένης εκπαίδευσης που αναφέραμε.

Όσο αφορά την παραποίηση της ελληνικής ιστορίας και τις σκόπιμες ιστορικές παραλήψεις που έχουν γίνει στα σχολικά εγχειρίδια, θα αποφύγουμε την απαρίθμηση της πλειάδας των παραδειγμάτων που θα μπορούσαμε να αναφέρουμε διότι το θέμα του πετσοκόμματος της ελληνικής ιστορίας θα μας οδηγούσε στη συγγραφή ενός ολόκληρου βιβλίου. Θα αρκεστούμε μόνο στο γνωστό παράδειγμα  της καταστροφής του μικρασιατικού ελληνισμού από τους Τούρκους που στο σχολικό βιβλίο μετατράπηκε σε δυστύχημα των Ελλήνων, λόγω του συνωστισμού τους στην προκυμαία του λιμανιού!

Τέλος κλείνοντας το θέμα για την ανωτερότητα της ελληνικής γλώσσας και αφού αναφέρθηκαν οι δηλώσεις καταξιωμένων συγγραφέων και επιστημόνων γι` αυτήν, θεωρώ αξιοσημείωτη την αναφορά του ακόλουθου σχετικά με την γλώσσα περιστατικού το οποίο βίωσα ο ίδιος όταν ως καταγόμενος από την ''χαρισμένη.'' στους Αλβανούς Βόρειο Ήπειρο, είχα επισκεφθεί την Αλβανία προκειμένου να α ποτίσω φόρο τιμής στο εκεί μνήμα του παππού μου.

Το περιστατικό έχει ως εξής:

Καθήμενος σε εστιατόριο με Βορειοηπειρώτες συγγενείς μου και φίλους αυτών Αλβανούς, η συζήτηση ήρθε στην ελληνική γλώσσα και οι Αλβανοί συγκατένευσαν ότι η ελληνική είναι πλουσιότερη, σπουδαιότερη κλπ από την αλβανική. Ένας εκ των Αλβανών της παρέας που είχε μείνει στην Ελλάδα επί δεκαετίας (1997-2007) και είχε μάθει σχετικά καλά την ελληνική, μου διηγείται:

'' Όταν ζούσα με την γυναίκα μου και τα παιδιά μου στην Ελλάδα είχαμε αποφασίσει οικογενειακώς να μιλάμε ελληνικά κυρίως λόγω των παιδιών που πήγαιναν σχολείο.

Αυτό γινότανε όχι μόνο παρουσία των παιδιών αλλά και στις μεταξύ μας συνομιλίες ως ζευγάρι. Όταν φύγαμε από την Ελλάδα και επιστρέψαμε στην Αλβανία αποφασίσαμε να μιλάμε μόνο αλβανικά για την επαναπροσαρμογή των παιδιών μας και γιατί βρισκόμαστε πάλι στην πατρίδα μας.

Αυτό βεβαίως προεκτεινόταν και στις ιδιαίτερες ερωτικές συνομιλίες με την γυναίκα μου η οποία ύστερα από κάποια ερωτική μας συνεύρεση μου ζήτησε το εξής εκπληκτικό. Τα ερωτόλογα που τις ψιθύριζα όταν βρισκόμαστε αγκαλιά προτιμούσε να τα ακούει στα ελληνικά''.

Η διήγηση αυτή εκ μέρους ενός Αλβανού για την επιθυμία της Αλβανίδας γυναίκας του να ακούει τα ερωτόλογα των σεξουαλικών τους συνευρέσεων στα ελληνικά κι όχι στην μητρική της γλώσσα επιβεβαιώνει, επαυξάνει και τελικά υπερκεράζει όλα όσα έχουν δηλώσει οι συγγραφείς και επιστήμονες για την ανωτερότητα της ελληνικής γλώσσας.

Συμπέρασμα;

Η ελληνική γλώσσα ακόμα και πετσοκομμένη ακουμπάει τα εσώψυχα των ανθρώπων. Τίποτε άλλο.

Δρ. Λεωνίδας Μπίλλης

Οικονομολόγος Κοινωνιολόγος 

Για την ελληνική γλώσσα. (Από το βιβλίο του Δρ. Λεωνίδα Μπίλλη ''Ολοι αντέγραψαν τους Έλληνες'').

Πηγή: ηλ.τα.

Το διαβάσαμε από το: Η ανωτερότητα της ελληνικής γλώσσας και οι ανθελληνικές προσπάθειες για την έκπτωση της αξίας της http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2014/07/blog-post_8156.html#ixzz37CKQO69v

Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα

Η πρωτη φορα που ο ανθρωπος αμφισβητησε το παρελθον,τις παραδοσεις και τις καθεστημένες αξιες του , ησαν οι αιωνες της Αρχαιας Ελλαδος.Για πρωτη φορα στην ιστορια της ανθρωποτητας κατεγραφη το αιτημα της ελευθεριας του ανθρωπου.Στην Ελλαδα εγεννηθη για πρωτη φορα η αξια του αυτοκαθορισμου του ανθρωπου. Ο ανθρωπος που δεν αποφασιζει ο ιδιος για την ζωη του δεν ειναι ανθρωπος αλλα ανδραποδον! Ο ανθρωπος δεν βρισκει ετοιμο αλλα δημιουργει καθε φορα το νοημα του. Το νοημα της ζωης ειναι παιδι της ελευθεριας. Ετσι ο ανθρωπος δεν αποτελει δεδομενο αλλα ζητουμενο,οχι ως τελειωμενο ον αλλα ως δυνατοτης οντος. Οπως ελεγε ο Καζαντζακης:"Οσο περισσοτερη αξια βρισκω στην ζωη,τοσο περισσοτερο αξια εχω εγω".
Το προιον του αρχαιου Ελληνικου πνευματος ειναι η ιδεα-αξια της αυτοκυβερνησεως. Η αυτοκυβερνηση εχει απαραιτητη προυποθεση την δυνατοτητα αμφισβητησεως του παρελθοντος. Αυτη η δυνατοτητα,ομως ,μονο στα πλαισια ολιγανθρωπων πολεων εχει υπαρξει. Το απροσωπο μαζικο κρατος των ανατολικου τυπου κατεστημενων λειτουργει μοναχα σαν θαλαμος αεριων για την ελευθερια του ατομου. Οι πολιτες ειναι που αποφασιζουν σε μια ελευθερη πολη για την ζωη τους και οχι οπως συμβαινει τωρα να εκλεγονται απο τους πολιτες καποιοι που θα αποφασιζουν αντι των πολλων ενω ταυτοχρονα οι υπολοιποι εχοντας καλλιεργησει το αισθημα της απαθειας και της ανευθυνοτητας, επιφορτιζουν αλλους να αποφασιζουν για το μελλον τους. Αντιθετα,οι Ελληνες δεν χρειαζονται δεσποτες ακομα και αν αυτοιν ειναι χρηστοι. Προτιμουν την ολεθρια αποφαση της Εκκλησιας του Δημου η οποια ειναι προιον αυτονομιας των πολιτων παρα την χρηστη διοικηση ενος δεσποτη."...Ημεις γ΄ου δεομεθα χρηστου δεσποτου..."(ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ,Βιοι δεκα ρητορων)
Ο Θουκυδιδης ελεγε:"Ανδρες γαρ η πολις."Η ελληνικη πολη δεν ειναι γεωγραφικος προσδιορισμος αλλα πολιτικοκοινωνικος ορος. Η εδαφικη αντιληψη της πολιτικης κοινοτητας ειναι ρωμαικη και ιουδαιοχριστιανικη αντιληψη.

Εν κατακλειδι λοιπον, οι ιδεες - αξιες  της Ελευθεριας και της Δημοκρατιας ειναι καποιες απο τις σημαντικοτερες προσφορες της ανεπαναληπτης πνευματικης δημιουργιας του Ελληνικου πολιτισμου,οι οποιες ομως σημερα ειναι πλεον εκπορνευομενες απο την ανιστορητη χυδαιοτητα των ανθρωπων στην διαρκεια της ιστορικης εξελιξης. Παρολο που η προσβαση στην ενημερωση ειναι διαπλατα ανοιχτη πλεον,οι πλειστοι επιλεγουν με προκλητικη αδιαφορια να απεχουν απο την γνωση(η΄την προσπαθεια αποκτηση της)ενω παραλληλα επιδεικτικα αυτοπροβαλλονται πολλακις ως σοφοι σε διαφορα θεματα.Θεωρω πως το ιστολογιο αυτο εκανε τον κυκλο του,εχει αναπτυξει πολλα θεματα για τον Ελληνικο πολιτισμο,και περαιτερω προσθεση θα επιφερει την στρεβλωση του "λακωνικου" του χαρακτηρα.Εχουν αναλυθει παρα πολλες θεσεις και αντιληψεις των Ελληνων και  επιπλεον για περισσοτερες και πιο εξειδικευμενες πληροφοριες ας ασχοληθει κανεις με την βιβλιογραφια.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ και η ΓΝΩΣΗ βρισκεται ελευθερη στον οποιονδηποτε πλεον.

πηγή: http://maronas480.blogspot.gr/2013/06/blog-post.html

Τα Δελφικά παραγγέλματα

Τα αθάνατα δελφικά παραγγέλματα είναι περισσότερο επίκαιρα από ποτέ, αφού αν τα γνωρίζαμε και τα είχαμε ως τρόπο ζωής τίποτε από όλα αυτα που ΜΑΣ ΕΚΑΝΑΝ δεν θα είχε συμβεί.Για αυτό φρόντισαν πρώτα να μας κάνουν αγράμματους, αμαθείς, και εξοργιστικούς απέναντι σε όσους ήθελαν να μας μάθουν κάτι.
Καλόν είναι να στραφούμε ξανά στην φιλοσοφία των προγόνων μας , πιστέψτε το θα είμαστε πιο κερδισμένοι από το να παρακολουθούμε τούρκικα σήριαλ στην νεοταξίτικη ψευτορωμαίικη τηλεόρασή μας.

α) Έπου Θεώ …. να ακολουθείς τον Θεό
β) Νόμω πείθου…. να είσαι νομοταγής
γ) Θεούς σέβου… να σέβεσαι τους Θεούς
δ) Γονείς σέβου… να σέβεσαι τους γονείς σου
ε) Ηττώ υπέρ δικαίου… να μάχεσαι για το δίκαιο , το καλό, το σωστό, το χρήσιμο
στ) Γνώθι μαθών… να αποκτάς γνώση , να γνωρίζεις από τις εμπειρίες
ζ) Ακούσεις νόει… να αντιλαμβάνεσαι με τα μάτια του νού
η) Σ’ αυτόν ίσχε… να συγκρατείς τον εαυτό σου αυτόέλεγχος , αυτοπειθαρχία
θ)Φρονεί θνητά… να «σκέφτεσαι»ι πάντα ως θνητός
ι) Εσίαν τίμα… να τιμάς το σπίτι σου
ια) Άρχε σε αυτού… να εξουσιάζεις τον ευατό σου αυτοπειθαρχία
ιβ) Φίλοις βοήθει… τον φίλο πάντα να βοηθάς
ιγ) Θυμού κράτει… να συγκρατας τον θυμό σου αυτοπειθαρχία
ιδ) Φρόνησιν άσκει… να καλλιεργείς το φρόνημά σουιε) Πρόνοιαν τίμα… να εκτιμάς την βοήθεια από όπου προέρχεται
ιστ) Όρκω μη χρώ… να μην δίδεις όρκο
ιζ) Φιλίαν αγάπα… την φιλία να επιδιώκειςιη) Παιδείας αντέχου… να υπομένεις τις δυσκολίες της μόρφωσης
ιθ) Δόξαν δίωκε… να επιδιώκεις (την δόξα ή) να μάθεις διαφορετικές γνώμες
κ) Σοφίαν ζήτει… να είσαι φιλομαθής φίλος της σοφίας κα) Καλόν το λέγε… να λέγεις το ορθό, το δίκαιο, την αλήθεια
κβ) Ψέγε μηδένα… μήν κατακρίνεις κανένα
κγ) Επαίνει αρετή… να επαινείς την αρετή
κδ) Πράττε δίκαια… να είσαι δίκαιος στα έργα σου
κε) Φίλοις ευνόει… να ευνοείς τις προσπάθειες των φίλων
κστ) Εχθρούς αμύνου… να αμύνεσαι πάντα από τους εχθρούς σου
κζ) ευγένειαν άσκει… να είσαι ευγενικός κη) Κακίας απέχου… να απέχεις από κακίες
κθ) Κοινός γίνου… να είσαι κοινωνικός
λ) Ίδια φύλαττε… να προστατεύεις τα δικά σου
λα) Αλλοτρίων απέχου… να απέχεις από κακίες, δολοπλοκίες
λβ) Εύφημος ίσθι… να είσαι ήπιος χαρακτήρας
λγ) Άκουε πάντα… να ακούς τα πάντα
λδ) Φίλω χαρίζου… να είσαι πάντα διαθέσιμος στους φίλους σου
λε) Χρόνου φείδου… να εκμεταλλεύεσαι τον χρόνο
λστ) Όρα το μέλλον… να σκέφτεσαι το μέλλον σου
λζ) Ύβριν μίσει… να είσαι εχθρός της ύβρεως
λη) Ικέτας αιδού… να έχεις ηθικούς φόβους, φραγμούς
λθ) Υιούς παίδευε… να δώσεις μόρφωση στα παιδιά σου στους γιούς σου
μ) Έχουν χαρίζου… να χαρίζεις
μα) Δόλου φοβού… να αμυνεσαι από δολοπλοκίες και φαύλους ανθρώπους
μβ) Ευλόγει πάντας… να μιλάς με ωραίο τρόπο
μγ) Φιλόσοφος γίνου… να επιδιώκεις την σοφία και να γίνεις φίλος της
μδ) Όσια κρίνε… δίκαια να κρίνεις
με) Γνούς πράττε… να γνωρίζεις αυτό που κάνεις, αυτογνωσία
μστ) Φόνου απέχου… να μην φονεύσεις
μζ) Εύχου δυνατά… να εύχεσαι αληθινά όχι προσποιητά
μη) Σοφοίς χρω… να δίδεις την σοφία σου στους συνανθρώπους σου
μθ) Ήθος δοκίμαζε… να κάνεις αυτοκριτική να είσαι ηθικός
ν) Λαβών απόδος… όταν λαμβάνεις να δίνεις
να) Υφορώ μηδένα… κανέναν να μην υποβλέπεις
νβ) Τέχνη χρω… να δίνεις την τέχνη σου για χρήση
νγ) Ο μέλλεις δος… να δίνεις φροντίδα σε όσους έχουν την ανάγκη, εθελοντισμός
νδ) Ευεγερσίας τίμα… να τιμάς όσους σε ευεργετούν
νε) Φθόνει μηδενί… κανέναν μην φθονείς ζηλεύεις ή να θέλεις το κακό του
νστ) Φυλακήν πρόσεχε…να είσαι προσεχτικός και να αποφεύγεις την παρανομία
νζ) Ομοίοις χρω… τους όμοιους σου να δίνεις
νη) Διαβολήν μίσει… να μην είσαι κακός να αποφεύγεις την μοχθηρία
νθ) Δικαίως κτω… ότι αποκτάς να το κάνεις τίμια
ξ) Αγάθους τίμα… να εκτιμάς τις καλές πράξεις των άλλων
ξα) Κριτήν γνώθι… να γνωρίζεις εκείνον που θα σε κρίνει
ξβ) Γάμους κράτει… να σέβεσαι τον γάμο σου
ξγ) Τύχην νόμιζε… να έχεις υπ όψιν το τυχαίο που θα συμβεί πρόληψη
ξδ) Εγγύην φεύγε… μην εγγυάσαι εύκολα για κάτι ή κάποιον
ξε) Πάσι διαλέγου… να μιλάς σε όλους ξστ) Ελπίδα αίνει… να δοξάζεις την ελπίδα
ξζ) Δαπανών άρχου… να μην υπερβάλεις στις δαπάνες σου, όχι σπάταλος
ξη) Κτώμενος ήδου… να ευχαριστιέσαι όταν αποκτάς με δίκαιο τρόπο
ξθ) Αισχύνην σέβου… αυτοσεβασμός
ο) Χάριν εκτέλει… να κάνεις χάρες με σύνεση
οα) Ευτυχίαν εύχου… να ευτυχείς να βλέπεις θετικά την πορεία σου, αισιοδοξία
οβ) Τύχην στέργε… να συμφωνείς με την τύχη σου
ογ) Ακούων όρα… όταν ακούς να βλέπεις
οδ) Εργάζου κτητά… όταν εργάζεσαι αποκτάς εργατικότητα
οε) Έριν μίσει… να μισείς τις φιλονικίες
οστ) Όνειδος έχθαιρε… να εχθρεύεσαι την κατάκριση
οζ) Γλώσσαν ίσχε… να συγκρατείς την γλώσσα σου
οη) Ύβριν αμύνου… να μην υβρίζεις
οθ) Κρίνε δίκαια… να είσαι δίκαιος στην κριτική σου
π) Χρώ χρήμασι… με σύνεση να χρησιμοποιείς τα χρήματά σου όχι σπατάλες
πα) Αδωροδόκητος δοκίμαζε… να μην δωροδοκείσαι-δωροδοκείς για προσωπικά οφέλη
πβ) Αιτιώ παρόντα… να αιτιολογείς όσα σου συμβαίνουν
πγ) Λέγε ειδώς… να διακρίνεις την ομιλία σου
πδ) Βίας μη έχου… να αποφεύγεις να είσαι βίαιος
πε) Αλύπως βίου… να επιδιώκεις να ζείς χωρίς λύπες
πστ) Ομίλει πράως… να είσαι ήρεμος στην ομιλία
πζ) Φιλοφρόνει πάσιν… όλους να τους αγαπάς
πη) Υιοίς μη καταθάρρει… μήν αποκαρδιώνεις τα παιδιά σου
πθ) Γλύττης άρχε… να κυριαρχείς στην γλώσσα σου
S) Σ’ αυτόν ευ ποιεί… να κάνεις ότι καλύτερο δια τον ευατό σου
Sα) Ευπροσήγορος γίνου… να παρηγορείς
Sβ) Αποκρίνουν εν καιρώ… να αφήνεις περιθώρια χρόνου πριν αποφασίσεις οριστικά
Sδ) Πράττε αμετανοήτως… δια καλές πράξεις να μην μετανιώνεις
Sε) Αμαρτάνων μετανόει… να μετανοείς για τις ανομίες σου
Sστ) Οφθαλμού κράτει… να ελέγχεις ότι βλέπεις, όχι ηδονοβλεψίες
Sζ) Βολεύου χρήσιμα… με καλό τρόπο να επιβιώνεις
Sη) Επιτέλει συντόμως… να πληρώνεις αμέσως
Sθ) Φιλίαν φύλαττε… να κρατάς και διαφυλάτεις την φιλία σου
ρ) Ευγνώμων γίνου… να ευγνωμονείς τους ευεργέτας σου
ρα) Ομόνοιαν δίωκε… να επιδιώκεις την ομόνοια
ρβ) Άρρητα μη λέγε… τα μυστικά μην αποκαλύπτεις προδίδεις
ργ) Το κρατούν φοβού… να σέβεσαι τον ανώτερο
ρδ) Καιρόν προσδέχου… να δέχεσαι τον χρόνο
ρε) Έχθρας διάλυε… να διαλύεις εχθρότητες
ρστ) Γήρας προσδέχου… να δέχεσαι τα γηρατειά
ρζ) Επί ρώμη μη καυχώ… μη καυχιέσαι για τη δύναμη σου
ρη) Ευφημίαν άσκει… να έχεις τιμή στην κοινωνία
ρθ) Απέχθειαν φεύγε… την κακία να αποφεύγεις
ρι) Πλούτι δικαίως… να πλουτίζεις με δίκαιο τρόπο
ρια) Δόξαν μη λείπε… να μην υποτιμάς την δόξα
ριβ) Κακίαν μίσει… την κακία να αποφεύγεις
ριγ) Κινδύνευε φρονύμως… με σύνεση και λογική να κινδυνεύεις
ριδ) Χρησμούς θαύμασε… να εκτιμάς τους χρησμούς που σου δίνουν
ριε) Ους τρέφεις αγάπα… να αγαπάς την οικογένειά σου
ριστ) Απόντι μη μάχου… τον απόντα μη μάχεσαι μην κακολογείς
ριζ) Πρεσβύτερον αιδού… να σέβεσαι τον ανώτερο σε ηλικία βαθμό
ριη) Νεώτερον δίδασκε… να μεταδίδεις την γνώση στους νεότερους εις την ηλικία
ριθ) Πλούτω απίστει… μην έχεις «θεό» τον πλούτο
ρκ) Σε αυτόν αιδού… να είσαι σεμνός όχι δούλος των παθών σου
ρκα) Μη άρχε υβρίζων… μήν διακατέχεσαι από ύβρεις
ρκβ) Προγόνου στεφάνου… να τιμάς τους προγόνους σου
ρκγ) Επι νεκρω μη γέλα… να σέβεσαι τους νεκρούς
ρκδ) Ατυχούντι συνάχθου… ενωμένος με άτυχο να είσαι, να παίρνεις το μέρος του αδυνάτου
ρκε) Χαρίζου ευλαβώς… λογικά και με σέβας να χαρίζεις
ρκστ) Εξ’ ευγενών γέννα… να προσπαθείς να συγγενεύσεις με καλούς ανθρώπους
ρκζ) Επαγγέλου μηδενί… μη διατάζεις κανένα
ρκη) Τύχη μη πίστευε… μην είσαι έρμαιο της τύχης σου τυχοδιώκτης
ρκθ) Τελεύτα άλυπος… να επιβιώνεις χωρίς λύπες
ρκλ) Μέτρον άριστον… ότι κάνεις να το κάνεις με μέτρο άνευ ακροτήτων
ρλα) Αδικείαν μίσει… να μισείς την αδικία
ρλβ) Ευσέβειαν φύλαττε… να είσαι ευσεβής
ρλγ) Ηδονής κραττείν… να μή είσαι ηδονολάτρης, ηθικοί φραγμοί όρια αυτοέλεγχος
ρλδ) Βίαν μηδέν πράττειν… να μη είσαι υπερβολικά βίαιος σε τίποτα
ρλε) Τέκνα παιδεύειν… μάθε στα παιδιά σου την αληθινή ζωή από νωρίς
ρλστ) Μη θρασύνου… να μη ν είσαι θρασύς
ρλζ) Νόμοις πείθου… να είσαι νομοταγής πολίτης
ρλη) Μελέτει το παν… να μελετάς τα πάντα
ρλθ) Γαμείν μέλλον καιρόν γνώθι… να παντρεύεσαι την κατάλληλη στιγμή
ρμ) Μη επί παντί λύπου… μην λυπάσαι για κάθε τι
ρμα) Πίνων αρμόζες… όταν πίνεις να είσαι συγκρατημένος , η μέθη είναι ύβρη
ρμβ) Πέρας επιτελεί μη αποδειλιών… μην διστάζεις να τελειώσεις ότι άρχισες
ρμγ) Το συμφέρον θηρώ… να κυνηγάς το καλό σου
ρμδ) Θνήσκε υπερ Πατρίδος… να πεθαίνεις δια την πατρίδα σου όταν χρειασθεί
ρμε) Τω βίω μάχου… η ζωή είναι διαρκής αγώνας μάχη
ρμστ) Ευ πάσχε θνητός… να υπομένεις ότι συμβεί, είσαι θνητός
ρμζ) Παις ων κόσμιος ίσθι, ηβών εγκρατής ,μέσος δίκαιος, πρεσβύτερος σοφός… παιδί να είσαι κόσμιος, έφηβος εγκρατής ,άνδρας δίκαιος, γέροντας σοφός
 
πηγή: http://olympia.gr/2012/09/24/%CF%84%CE%B1-%CE%B4%CE%B5%CE%BB%CF%86%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%AD%CE%BB%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF-%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B1/

Απόδημος Ελληνισμός - Βιέννη

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΝΑΡΙΑ
ΒΙΕΝΝΗ
ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ
Της Dimitra Papanastasopoulou

πηγή: https://www.facebook.com/TheMythologists?fref=nf

Φίλες και φίλοι,

Μ’ αυτή την ανάρτηση τελειώνει το αφιέρωμα στη Βιέννη, αν και το υλικό είναι πολύ και θα μπορούσα να συνεχίσω με αρκετές ακόμη. Ωστόσο, επειδή δεν θέλω να σας κουράσω, θα αφήσω την αυλαία να πέσει με λίγα λόγια για σπουδαίους Έλληνες που έζησαν, αγάπησαν και μεγαλούργησαν εκεί.

Νικόλαος Δούμπας
Βλαχικής καταγωγής επιχειρηματίας και μαικήνας των καλών τεχνών, ο Νικόλαος Δούμπας, γιός του Μακεδόνια Στέργιου Δούμπα, γεννήθηκε στη Βιέννη το 1830, όπου και σπούδασε. Μετά ασχολήθηκε με την οικογενειακή επιχείρηση, αυξάνοντας τα κέρδη της θεαματικά. Ασχολήθηκε με την πολιτική και έγινε μέλος της Αυστριακής Δίαιτας και μυστικοσύμβουλος της Αυτοκρατορίας.
Φίλος της μουσικής, συνδέθηκε με τον Ρίτσαρντ Βάγκνερ, τον Φράντς Σούμπερτ και τον Γιόχαν Στράους, χρηματοδοτώντας πλήρως την ανέγερση του κτηρίου της Εταιρίας των Φίλων της Μουσικής – το επιβλητικό μέγαρο που όλοι θαυμάζουμε-και συνέβαλε στην ανέγερση άλλων. Μετά τον θάνατό του(1900) κληροδότησε στη βιβλιοθήκη της Βιέννης τη συλλογή μουσικών έργων και των βιβλίων του.  

Θεόδωρος Φον Κάραγιαν
Ιστορικός και καθηγητής της φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Βιέννης, πρόεδρος της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών, ο Θεόδωρος Κάραγιαν(1810-1873) ήταν γιός του Κοζανίτη εμπόρου Γεωργίου Καραγιάννη, που διέπρεψε στο εμπόριο και την βαμβακουργία. Λόγω των υπηρεσιών του έλαβε τίτλο ευγενείας και έγινε Πληρεξούσιος στη γερμανική Εθνοσυνέλευση της Φραγκφούρτης, έγραψε ιστορικές μονογραφίες και ίδρυσε το περιοδικό Fontes rerum austriacarum. Ο γιός του, Μαξιμιλιανός Έρνστ, έγινε γιατρός στο Σάλτσμουργκ και ήταν πατέρας του γνωστού σε όλους Χέρμπερτ Φον Κάραγιαν. Η οικογένεια του Θεόδωρου Καραγιάννη παραχώρησε το κτήριο, το οποίο μετατράπηκε στον ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου της πόλης. 

Γεώργιος Σίνας
Γιός πλούσιου εμπόρου από την Μοσχόπολη, ο Γεώργιος Σίνας(1783-1856) εγκαταστάθηκε στη Βιέννη και εργάστηκε στις επιχειρήσεις του πατέρα του Σίμωνα, τις οποίες επεξέτεινε. Ήταν ένας από τους συντελεστές της ίδρυσης της Εθνικής Τράπεζας της Αυστρίας και διετέλεσε διευθυντής της. Οργάνωσε πολλά ταμιευτήρια και ασφαλιστικές εταιρίες, συνέβαλε οικονομικά στην ίδρυση της Πολυτεχνικής Σχολής της Βιέννης, εξελέγη πρόεδρος του σώματος των μεγαλεμπόρων της πόλης, πρόεδρος της εταιρίας Καισαροβασιλικών Σιδηροδρόμων, ενώ συγχρόνως οργάνωσε το ατμοπλοϊκό δίκτυο στον ποταμό Δούναβη. Για τις υπηρεσίες που πρόσφερε στην Αυστρία, του απονεμήθηκε ο τίτλος του Βαρώνου. Από το 1834 εκπροσώπησε την Ελλάδα σαν γενικός πρόξενος στη Βιέννη, ενώ έκανε μεγάλες δωρεές στο ελληνικό κράτος(οικονομική ενίσχυση για την ίδρυση της Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος, ανέγερση του Αστεροσκοπείου).

Θα κλείσω με μια τιμητική αναφορά, μακριά από τις επιχειρήσεις και την πολιτική, σε έναν μεγάλο λόγιο του Διαφωτισμού, ένα προοδευτικό πνεύμα- έναν Διδάσκαλο του Γένους, τον
  
Κωνσταντίνο Κούμα.
Διαπρεπής λόγιος, επιστήμονας και φιλόσοφος, ο Κούμας γεννήθηκε το 1777 στη Λάρισα. Η ζωή του μοιράστηκε ανάμεσα στη διδασκαλία, στη συγγραφή και στην έκδοση βιβλίων. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του στον Τύρναβο, δίδαξε σε πολύ νεαρή ηλικία στα σχολεία της Λάρισας, της Τσαρίτσανης και των Αμπελακίων.
Το 1804 ακολούθησε τον Άνθιμο Γαζή στη Βιέννη και σπούδασε στο πανεπιστήμιο μαθηματικά και φυσική. Το 1807 εξέδωσε το οκράτομο έργο του Φονταίν Στοιχειώδεις σειρά μαθηματικών και φυσικών πραματειών, ενώ μετέφρασε το έργο Χημείας επιτομή του Αντέτ σε αρχαϊζουσα γλώσσα.
Το 1809 πήγε στη Σμύρνη για να διδάξει στο «Φιλολογικό Γυμνάσιο» που μόλις είχε ιδρυθεί. Εκεί, λόγω των καινοτομιών που εισήγαγε στη διδασκαλία των φυσικών μαθημάτων, προκάλεσε την αντίδραση των συντηρητικών δασκάλων της παλιάς(Ευαγγελικής) σχολής.
Το 1812 εξέδωσε στη Βιέννη επιτομή φυσικής για τους μαθητές του και δύο χρόνια αργότερα μετέφρασε τον Αγάθωνα του Βήλαντ(εκδόθηκε σε τρεις τόμους).
Τον ίδιο χρόνο(1814) ανέλαβε τη διεύθυνση της Μεγάλης του Γένους Σχολής στην Κωνσταντινούπολη, όπου δίδαξε μαθηματικά, ελληνικά και φιλοσοφία. Παραιτήθηκε ένα χρόνο μετά και επέστρεψε στη Βιέννη για να δημοσιεύσει το τετράτομο έργο Σύνταγμα Φιλοσοφίας, καθώς και μεταφράσεις διαφόρων άλλων έργων.
Το 1819 πήγε στη Γερμανία όπου ανακηρύχτηκε διδάκτωρ της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας και αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας του Βερολίνου και της Ακαδημίας του Μονάχου.
Το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης τον βρήκε στη Σμύρνη, από όπου διέφυγε και πήγε στην Τεργέστη. Εκεί, μεταξύ άλλων, συνέγραψε το σημαντικότερο έργο του, την Ιστορία των ανθρωπίνων πράξεων από των αρχαιοτάτων χρόνων με΄χρι το 1831 ( σε 12 τόμους).
Ανέλαβε τη διεύθυνση του ελληνικού σχολείου της Τεργέστης, αλλά, δυστυχώς, πέθανε από χολέρα το 1836

Κόκκινος Ουρανός: Αντίσταση

Κόκκινος Ουρανός: Αντίσταση:

Αντίσταση

«…και προσεκύνησαν τον
δράκοντα, όστις έδωκεν εξουσίαν εις το θηρίον, και προσεκύνησαν το θηρίον,
λέγοντες· Τις όμοιος με το θηρίον; τις δύναται να πολεμήση με αυτό;» (Αποκάλυψις,
13:4) 

ΚΟ: Οι ηγέτες του δυτικού
κόσμου μοιάζουν να συναγωνίζονται ποιος θα είναι αυτός που θα προδώσει πιο πολύ
την χώρα του, το έθνος του, τον λαό του. Ποτέ στην ιστορία δεν υπήρχαν ηγέτες
τόσο συνένοχοι στην καταστροφή της ιστορίας, των παραδόσεων, της κουλτούρας και
της ταυτότητάς του λαού τους. Οι ηγέτες της χώρας μας είναι σίγουρα, στις
πρώτες θέσεις.

Η ‘Πολιτική Ορθότητα’
έχει έρθει και έχει καθίσει στο σβέρκο των λαών της Ευρώπης και του δικού μας
λαού, μέσα από μια καλά ενορχηστρωμένη σκευωρία μια κάστας ανθρώπων που σκοπό
έχουν να καταφέρουν «ήσυχα», «πολιτισμένα» και προπαντός «δημοκρατικά» να δέσουν
τα χέρια των ιδεολογικών και πολιτικών αντιπάλων τους, να επιβάλλουν τα δικά τους
αρρωστημένα ιδεολογήματα και να ανακηρύξουν ορισμένες λέξεις και σκέψεις ‘ταμπού’
ενοχοποιώντας και τις ίδιες τις λέξεις και εκείνους που τις προφέρουν (όλα στο
όνομα της «ανεκτικότητας» και της «διαφορετικότητας»). Είναι οι σύγχρονοι
ιεροεξεταστές που καλούν τον «αμαθή όχλο» να υποταχθεί στο «αλάθητο δόγμα» τους,
αλλιώς τους περιμένει η πυρά στην οποία θα καούν ως «αιρετικοί». Τα media, αυτή η πιστή θεράπαινα του σάπιου συστήματος, έχει αναλάβει πιστά τον
ρόλο του «διαμορφωτή γνώμης» των μαζών. Μίας γνώμης βέβαια, που θα πρέπει να συμφωνεί
κατά πάντα με την κρατούσα ιδεολογία ή μάλλον «ορθοδοξία» του συστήματος. 

Το τέρας τους εδώ και
πολύ καιρό έχει ξεφύγει από τα δεσμά του και σήμερα ζει και αναπτύσσεται μεταξύ
των αφελών, οι οποίοι αδυνατούν να διακρίνουν τον έλεγχο της σκέψης και το
επιδέξιο μανιπουλάρισμα από εκείνους τους «προοδευτικούς» με την πανομοιότυπη
γλώσσα και τα «ξινά» πρόσωπα, που έχουν χίλιες μύγες να μυγιάζονται και απαιτούν
το σύνολο της κοινωνίας να τροποποιηθεί έτσι ώστε να κατευνάσει τις νευρώσεις τους.

Τίποτα δεν παραξενεύει. Ο
Τζορτζ Όργουελ το έθεσε πολύ ωραία στο «1984»: «Αυτός που ελέγχει το
παρόν ελέγχει το παρελθόν. Αυτός που ελέγχει το παρελθόν ελέγχει το μέλλον».
Έτσι, θα πρέπει να απαλλαγούμε από κάθε μνήμη και ιδιαίτερα από όλες εκείνες τις
μνήμες, τις εικόνες και τις φράσεις που «προσβάλλουν τον άλλον» και έρχονται από
το παρελθόν, άσχετα αν κάποιες από αυτές μας κράτησαν ζωντανούς ή άλλες είναι αθώες.
Έτσι στο μέλλον, οι πολιτικοί μας θα είναι σε θέση να πουν ότι τίποτα από όλα αυτά
τα «μισαλλόδοξα» και «διχαστικά» δεν υπήρξε ποτέ, αλλιώς φέρτε μας αποδείξεις.

Ο λαός μας δέχεται αδιάκοπο
σφυροκόπημα προπαγάνδας και συστηματική πλύση εγκεφάλου προκειμένου να έρθει σε
κατάσταση απόλυτου ελέγχου, δουλείας, διαφθοράς και βαρβαρότητας. Για αυτό
αλλοιώνεται η ιδιοπροσωπία του, αφανίζεται η εθνική του αυτοσυνειδησία, κακοποιείται
η γλώσσα του, γελοιοποιείται η παράδοσή του και η πίστη του, ενοχοποιείται η
ιστορία του και τα σύμβολά του, υποβαθμίζεται και εξαφανίζεται κάθε ηθική,
πνευματική και ανθρωπιστική αξία αλλά και κάθε ιδανικό της φυλής μας που μας έχει
παραδοθεί από τους προγόνους μας. Την ίδια ώρα, όπως σε ολόκληρο τον ‘δυτικό’ κόσμο, προωθείται η πολυπολιτισμικότητα, η παγκοσμιοποίηση, η αποεθνικοποίηση των λαών και το ανακάτεμα των φυλών, ταυτόχρονα με την ομογενοποίηση στην ανθρώπινη
σκέψη και συμπεριφορά, ώστε να έχουμε "κλωνοποιημένους" και "μεταλλαγμένους"
λαούς, ή μάλλον άθροισμα ατόμων που είτε θα ενδιαφέρονται μόνο για χρήμα,
σάρκα, ύλη, τεχνολογία και διασκέδαση, είτε θα τρέμουν μήπως τους τα στερήσουν.
Ηθικά και πνευματικά ανάπηρα όντα που δεν έχουν το σθένος μα αντιδράσουν στα
νεοταξικά προγράμματα.

Ταυτόχρονα με αντιχριστιανικούς και αντεθνικούς νόμους υπονομεύουν συστηματικά τους δεσμούς που μας ενώνουν ως Έλληνες,
«για ν’ αποξηρανθεί ηθικά ο λαός μας, να γίνει άμορφη και άβουλη μάζα, αγελαίο άθυρμα
και καταναλωτικό σύνολο στην ακόρεστη βουλιμία της παγκοσμιοποίησης», όπως είχε
πει ο πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής Π. Κρητικός ("Παρόν" 26/6/05).

Αξίζει να το
επαναλάβουμε. Ποτέ δεν υπήρχε εποχή που μια χώρα να έχει ηγέτες τόσο συνένοχους
στην καταστροφή της ιστορίας, των παραδόσεων, της κουλτούρας και της ταυτότητάς
του λαού της.

Μπροστά μας υπάρχει ο δημοφιλής, πολύβουος δρόμος της υποταγής, του συμβιβασμού, της αποστασίας και της αδιαφορίας.
Υπάρχει και ένας άλλος λιγότερο δημοφιλής και όχι πολυδιάβατος δρόμος. Αυτός της
αντίστασης. Αντίστασης πνευματικής και έμπρακτης. Αντίστασης στους σχεδιασμούς
και τις επιβολές της Νέας Τάξεως Πραγμάτων και των εγχώριων εντολοδόχων τους.

«Όσοι απομείναμε πιστοί στην
παράδοση, όσοι δεν αρνηθήκαμε το γάλα που βυζάξαμε, αγωνιζόμαστε, άλλος εδώ, άλλος
εκεί, καταπάνω στην ψευτιά. Καταπάνω σ᾿ αυτούς που
θέλουνε την Ελλάδα ένα κουφάρι χωρίς ψυχή, ένα λουλούδι χωρίς μυρουδιά.
Κουράγιο, ο καιρός θα δείξει ποιος έχει δίκιο, αν και δε χρειάζεται ολότελα αυτή η απόδειξη». 

                          - Φώτης Κόντογλου, «Πονεμένη Ρωμιοσύνη» 

Πηγή: Κόκκινος Ουρανός: Αντίσταση: