Απόδημος Ελληνισμός - Βιέννη

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΝΑΡΙΑ
ΒΙΕΝΝΗ
ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ
Της Dimitra Papanastasopoulou

πηγή: https://www.facebook.com/TheMythologists?fref=nf

Φίλες και φίλοι,

Μ’ αυτή την ανάρτηση τελειώνει το αφιέρωμα στη Βιέννη, αν και το υλικό είναι πολύ και θα μπορούσα να συνεχίσω με αρκετές ακόμη. Ωστόσο, επειδή δεν θέλω να σας κουράσω, θα αφήσω την αυλαία να πέσει με λίγα λόγια για σπουδαίους Έλληνες που έζησαν, αγάπησαν και μεγαλούργησαν εκεί.

Νικόλαος Δούμπας
Βλαχικής καταγωγής επιχειρηματίας και μαικήνας των καλών τεχνών, ο Νικόλαος Δούμπας, γιός του Μακεδόνια Στέργιου Δούμπα, γεννήθηκε στη Βιέννη το 1830, όπου και σπούδασε. Μετά ασχολήθηκε με την οικογενειακή επιχείρηση, αυξάνοντας τα κέρδη της θεαματικά. Ασχολήθηκε με την πολιτική και έγινε μέλος της Αυστριακής Δίαιτας και μυστικοσύμβουλος της Αυτοκρατορίας.
Φίλος της μουσικής, συνδέθηκε με τον Ρίτσαρντ Βάγκνερ, τον Φράντς Σούμπερτ και τον Γιόχαν Στράους, χρηματοδοτώντας πλήρως την ανέγερση του κτηρίου της Εταιρίας των Φίλων της Μουσικής – το επιβλητικό μέγαρο που όλοι θαυμάζουμε-και συνέβαλε στην ανέγερση άλλων. Μετά τον θάνατό του(1900) κληροδότησε στη βιβλιοθήκη της Βιέννης τη συλλογή μουσικών έργων και των βιβλίων του.  

Θεόδωρος Φον Κάραγιαν
Ιστορικός και καθηγητής της φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Βιέννης, πρόεδρος της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών, ο Θεόδωρος Κάραγιαν(1810-1873) ήταν γιός του Κοζανίτη εμπόρου Γεωργίου Καραγιάννη, που διέπρεψε στο εμπόριο και την βαμβακουργία. Λόγω των υπηρεσιών του έλαβε τίτλο ευγενείας και έγινε Πληρεξούσιος στη γερμανική Εθνοσυνέλευση της Φραγκφούρτης, έγραψε ιστορικές μονογραφίες και ίδρυσε το περιοδικό Fontes rerum austriacarum. Ο γιός του, Μαξιμιλιανός Έρνστ, έγινε γιατρός στο Σάλτσμουργκ και ήταν πατέρας του γνωστού σε όλους Χέρμπερτ Φον Κάραγιαν. Η οικογένεια του Θεόδωρου Καραγιάννη παραχώρησε το κτήριο, το οποίο μετατράπηκε στον ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου της πόλης. 

Γεώργιος Σίνας
Γιός πλούσιου εμπόρου από την Μοσχόπολη, ο Γεώργιος Σίνας(1783-1856) εγκαταστάθηκε στη Βιέννη και εργάστηκε στις επιχειρήσεις του πατέρα του Σίμωνα, τις οποίες επεξέτεινε. Ήταν ένας από τους συντελεστές της ίδρυσης της Εθνικής Τράπεζας της Αυστρίας και διετέλεσε διευθυντής της. Οργάνωσε πολλά ταμιευτήρια και ασφαλιστικές εταιρίες, συνέβαλε οικονομικά στην ίδρυση της Πολυτεχνικής Σχολής της Βιέννης, εξελέγη πρόεδρος του σώματος των μεγαλεμπόρων της πόλης, πρόεδρος της εταιρίας Καισαροβασιλικών Σιδηροδρόμων, ενώ συγχρόνως οργάνωσε το ατμοπλοϊκό δίκτυο στον ποταμό Δούναβη. Για τις υπηρεσίες που πρόσφερε στην Αυστρία, του απονεμήθηκε ο τίτλος του Βαρώνου. Από το 1834 εκπροσώπησε την Ελλάδα σαν γενικός πρόξενος στη Βιέννη, ενώ έκανε μεγάλες δωρεές στο ελληνικό κράτος(οικονομική ενίσχυση για την ίδρυση της Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος, ανέγερση του Αστεροσκοπείου).

Θα κλείσω με μια τιμητική αναφορά, μακριά από τις επιχειρήσεις και την πολιτική, σε έναν μεγάλο λόγιο του Διαφωτισμού, ένα προοδευτικό πνεύμα- έναν Διδάσκαλο του Γένους, τον
  
Κωνσταντίνο Κούμα.
Διαπρεπής λόγιος, επιστήμονας και φιλόσοφος, ο Κούμας γεννήθηκε το 1777 στη Λάρισα. Η ζωή του μοιράστηκε ανάμεσα στη διδασκαλία, στη συγγραφή και στην έκδοση βιβλίων. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του στον Τύρναβο, δίδαξε σε πολύ νεαρή ηλικία στα σχολεία της Λάρισας, της Τσαρίτσανης και των Αμπελακίων.
Το 1804 ακολούθησε τον Άνθιμο Γαζή στη Βιέννη και σπούδασε στο πανεπιστήμιο μαθηματικά και φυσική. Το 1807 εξέδωσε το οκράτομο έργο του Φονταίν Στοιχειώδεις σειρά μαθηματικών και φυσικών πραματειών, ενώ μετέφρασε το έργο Χημείας επιτομή του Αντέτ σε αρχαϊζουσα γλώσσα.
Το 1809 πήγε στη Σμύρνη για να διδάξει στο «Φιλολογικό Γυμνάσιο» που μόλις είχε ιδρυθεί. Εκεί, λόγω των καινοτομιών που εισήγαγε στη διδασκαλία των φυσικών μαθημάτων, προκάλεσε την αντίδραση των συντηρητικών δασκάλων της παλιάς(Ευαγγελικής) σχολής.
Το 1812 εξέδωσε στη Βιέννη επιτομή φυσικής για τους μαθητές του και δύο χρόνια αργότερα μετέφρασε τον Αγάθωνα του Βήλαντ(εκδόθηκε σε τρεις τόμους).
Τον ίδιο χρόνο(1814) ανέλαβε τη διεύθυνση της Μεγάλης του Γένους Σχολής στην Κωνσταντινούπολη, όπου δίδαξε μαθηματικά, ελληνικά και φιλοσοφία. Παραιτήθηκε ένα χρόνο μετά και επέστρεψε στη Βιέννη για να δημοσιεύσει το τετράτομο έργο Σύνταγμα Φιλοσοφίας, καθώς και μεταφράσεις διαφόρων άλλων έργων.
Το 1819 πήγε στη Γερμανία όπου ανακηρύχτηκε διδάκτωρ της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας και αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας του Βερολίνου και της Ακαδημίας του Μονάχου.
Το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης τον βρήκε στη Σμύρνη, από όπου διέφυγε και πήγε στην Τεργέστη. Εκεί, μεταξύ άλλων, συνέγραψε το σημαντικότερο έργο του, την Ιστορία των ανθρωπίνων πράξεων από των αρχαιοτάτων χρόνων με΄χρι το 1831 ( σε 12 τόμους).
Ανέλαβε τη διεύθυνση του ελληνικού σχολείου της Τεργέστης, αλλά, δυστυχώς, πέθανε από χολέρα το 1836